İnsanlar Arasında
Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ikinci kitabı olan "İnsanlar Arasında", ilk kitap olan 
Çocukluğum'un bıraktığı yerden bayrağı devralıyor. İlk kitapta Aleksey’in ev içindeki aile yaşantısına ve anılarına tanık olmuştuk; kitabın sonunda dedesi onu "Madalyon değilsin ki seni boynumda taşıyıp durayım. Var git insanların arasına karış," diyerek çalışması için evden göndermişti. Bu ikinci ciltte ise Aleksey’in ayakkabıcıda başlayıp devam eden o zorlu çalışma serüvenine, yani hayata tutunma çabasına eşlik ediyoruz. Bir nevi Aleksey, gerçekten de "ekmeğini kazanıyor." Evet ekmeğini kazanıyor, tam bu noktada bu incelemeyi yazmamın asıl sebebine gelmek istiyorum: Başlık sorunsalı.
Kitabın orijinal adı "V lyudyah" yani "İnsanlar Arasında" olmasına rağmen, Türkiye'de Can Yayınları dışındaki neredeyse tüm yayınevleri bu ismi görmezden gelmiş. İçeriğe sadık kalınması gerekçesiyle kitabın adını "Ekmeğimi Kazanırken" diye çevirmişler. Gördüğüm kadarıyla Türkiye’deki okurların bir kısmı kitabın orijinal adından bihaber. AVM içerisindeki kitabevine her gittiğimde görevli abi ne okuduğumu sorar kitap nasıl şöyledir böyledir vs. kitaplarla içli dışlı biri kısaca. Son gidişimde sorduğunda İnsanlar Arasında’yı okuyorum dedim, hangi yazar olduğunu sordu ben de Gorki olduğunu söyledim. Şaşırdı, çok da severim hiç duymadım diye. Ben de Ekmeğimi Kazanırken olarak duymuş olabilirsin abi dediğimde hee tabi duydum, okudum çok güzel kitaptır dedi.
YANİ AMA NEDEN YANİ
Çocukluğum kitabı tam olarak şu cümleyle bitiyor: "Ve ben de insanların arasına karıştım."
Bu kitabımız ise tam olarak şu cümleyle başlıyor: "İnsanlar arasındayım."
Gorki ne kadar güzel düşünmüş, iki kitap arasında muhteşem bir köprü kurmuş ve içeriği ilk kitabıyla kusursuzca bağlayan bir başlık seçmiş. Ayrıca her ne kadar Aleksey’in iş hayatını okusak da bence ön planda olan şey çeşitli insanlar ile olan ilişkisi, genel olarak insanların ikiyüzlülüğü gibi şeylerdi. Yani böyle insan gözlemi gibiydi. Lütfen canımız yazarlarımızın koyduğu başlığa sadık kalalım, yazarın bir bildiği var ki o başlığı seçmiş. Can Yayınları tşk cnm<3
Aleksey karakterini gerçekten özlemişim. Yaşadığı, söylediği şeyler yine ve yine kalbime çok dokundu. Kitap gayet güzel ve akıcıydı. Okuma sürecimin uzaması tamamen benimle ilgili bir durumdu, kitabın sürükleyiciliğiyle değil.
KISACA ÖNERİYORUM!! ÜÇÜNCÜ KİTAP 
Benim Üniversitelerim'İ OKUMAK İÇİN DE SABIRSIZLANIYORUM
Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ikinci kitabı olan "İnsanlar Arasında", ilk kitap olan Çocukluğum'un bıraktığı yerden bayrağı devralıyor. İlk kitapta Aleksey’in ev içindeki aile yaşantısına ve anılarına tanık olmuştuk; kitabın sonunda dedesi onu "Madalyon değilsin ki seni boynumda taşıyıp durayım. Var git insanların arasına karış," diyerek çalışması için evden göndermişti. Bu ikinci ciltte ise Aleksey’in ayakkabıcıda başlayıp devam eden o zorlu çalışma serüvenine, yani hayata tutunma çabasına eşlik ediyoruz. Bir nevi Aleksey, gerçekten de "ekmeğini kazanıyor." Evet ekmeğini kazanıyor, tam bu noktada bu incelemeyi yazmamın asıl sebebine gelmek istiyorum: Başlık sorunsalı.
Kitabın orijinal adı "V lyudyah" yani "İnsanlar Arasında" olmasına rağmen, Türkiye'de Can Yayınları dışındaki neredeyse tüm yayınevleri bu ismi görmezden gelmiş. İçeriğe sadık kalınması gerekçesiyle kitabın adını "Ekmeğimi Kazanırken" diye çevirmişler. Gördüğüm kadarıyla Türkiye’deki okurların bir kısmı kitabın orijinal adından bihaber. AVM içerisindeki kitabevine her gittiğimde görevli abi ne okuduğumu sorar kitap nasıl şöyledir böyledir vs. kitaplarla içli dışlı biri kısaca. Son gidişimde sorduğunda İnsanlar Arasında’yı okuyorum dedim, hangi yazar olduğunu sordu ben de Gorki olduğunu söyledim. Şaşırdı, çok da severim hiç duymadım diye. Ben de Ekmeğimi Kazanırken olarak duymuş olabilirsin abi dediğimde hee tabi duydum, okudum çok güzel kitaptır dedi.
YANİ AMA NEDEN YANİ
Çocukluğum kitabı tam olarak şu cümleyle bitiyor: "Ve ben de insanların arasına karıştım."
Bu kitabımız ise tam olarak şu cümleyle başlıyor: "İnsanlar arasındayım."
Gorki ne kadar güzel düşünmüş, iki kitap arasında muhteşem bir köprü kurmuş ve içeriği ilk kitabıyla kusursuzca bağlayan bir başlık seçmiş. Ayrıca her ne kadar Aleksey’in iş hayatını okusak da bence ön planda olan şey çeşitli insanlar ile olan ilişkisi, genel olarak insanların ikiyüzlülüğü gibi şeylerdi. Yani böyle insan gözlemi gibiydi. Lütfen canımız yazarlarımızın koyduğu başlığa sadık kalalım, yazarın bir bildiği var ki o başlığı seçmiş. Can Yayınları tşk cnm<3
Aleksey karakterini gerçekten özlemişim. Yaşadığı, söylediği şeyler yine ve yine kalbime çok dokundu. Kitap gayet güzel ve akıcıydı. Okuma sürecimin uzaması tamamen benimle ilgili bir durumdu, kitabın sürükleyiciliğiyle değil.
KISACA ÖNERİYORUM!! ÜÇÜNCÜ KİTAP Benim Üniversitelerim'İ OKUMAK İÇİN DE SABIRSIZLANIYORUM··
245 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.