Yasal Uyarı:Bu Yorum Kitabın SadeleştirilmemişHaliİçinYapılmıştır
Arkadaşlar. Bitti. (Kocaman bir derin nefes burada)
Gerçekten sonlara doğru özellikle bitireceğime dair inancım azalmıştı ama bitti ya, ay elhamdülillah hâlâ inanamıyorum, o kadar doluyum ki vızırdama konusunda, yazsam minik bir Karamazov Kardeşler de ben yazmış olurum (Adı da Yaramazov Kardeşler filan olur muhtemelen) ama yani şu an gerçekten kitabı okurken oluşan yorgunluğumdan dolayı en az 20 dk (özel belirlendi süre) dinlenmek istiyorum (hayır olamaaaz nolur yorum yaz diyen hayranlarıma üzüntüyle duyurulur jfjfjdjdjjd, cidden böyle olsa ya), bana bi 20 dk müsaade edin (şizofrensin elif) azıcık dinlenip geleyim, çav bella (hoşça kal sevgilim, sen hoşça kalma Karamazov Kardeşler)
Eveeeet, arkadaşlar ne demem gerektiğini gerçekten bilemiyorum, uzunluğuna aldırmadan baştan sona yazsam aklımda bir plan, kompozisyon olurdu ama öyle bir yorum istemediğim için nereden başlamam gerektiğini de kestiremiyorum. Ya da buldum, nefretimden başlayalım jfjdjdjjd
Arkadaşlar okumayın, bana güvenin ve okumayın, ha illa okuyacaksanız mutttlaka sadeleştirilmiş halini alıp okuyun, bir sürü yayınevi kısaltıp basıyor zaten, hatta belki ben de sadeleştirilmiş şöyle max 400 sayfalık halini okusaydım eminim ki beğenirdim, bu kitabın hakkı asssla 1025 sayfa olmak değil.
Şimdi öncelikle nelere aşırı canım sıkıldı onlardan bahsedeyim, zaten neden okumayın diye kendimi parçaladığımı anlayacaksınız. Bir kere arkadaşlar bütünlük yok, bakın en basit örneğini vereceğim bunun, yanlış hatırlamıyorsam kitabın 200 civarı sayfalarında (yani öyle ortası sonu filan değil) müthiş bir Alyoşa'ya taş atan çocuk olayı vardı, aslında olağanüstü bir şey asla yoktu ama öyle güzel anlatılmıştı ki çok çok çok etkilenmiştim, hatta kitabı konuştuğumda bu olayı heyecanla anlatıyordum, ve şunu söylediğimi hatırlıyorum, "devamında ne olacak çok merak ediyorum", HİÇBİR ŞEY OLMADI, ya bir insana bu kadar heyecanlı bir sahne verip de devamında olayı hiç yaşanmamış gibi yok etmek vicdansızlıktır, millet kendini parçalar bu hissi vermek için, Dostoyevski bunu verip bir anda sana kendinden şüphe ettiriyor, korkunçtu. Ve sonra ne oldu biliyor musunuz? 200'lerde bahsedilen bu olayın devamı 700.sayfalarda geldi. Abicim (parmaklarını birleştirip sakince konuşmaya çalışıyor) yahu araya 500 sayfa koydun, neden neden? Neden ya? Gerçekten Dostoyevski yaşıyor olsaydı suratına bağırırdım (bağırmazdım ama geçtiği yollara filan yazardım, neeet). En hayal kırıklığına uğradığım kısım buydu. Ve Dostoyevski bunu roman boyunca bir sürü olayda yaptı. 700'lerde Kolya adında size de bahsettiğim okuması müthiş keyifli bir çocuk karakter girdi kitaba, ama o kadar güzeldi ki onu okumak, full onu anlatsalar bile okeydim, çok mutlu okurdum, ama noldu, o da bir anda yok oldu, sonra da bildiğimiz hikaye, 200 sayfa sonra geri geldi. Ya bakın bunlar korkunç şeyler, bir olaya, karaktere insanı alıştıracaksın, sonra da şak diye geri çekeceksin karakteri, olmaz abicim olmaaaz.
Kitapta sevmediğim şeylerden bir diğeri rastlantılar silsilesi oluşu, ben film dizilerde de kitaplarda da yazan kişinin bak kalem benim elimde her ayrıntıyı nasıl istersem ona göre yazabilirim hissiyatının verilmesini sevmiyorum, tamam kalem senin elinde ama olayların akışı da mantığı da bu rastlantılar zincirine bağlı ilerleyemez. Kitabın konusunu söyleyeyim kısaca, Fyodor isimli bir baba ve 3 oğlu var (serseri Dimitri, akılcı Ivan, dindar Alyoşa + 1 üvey oğul tuhaf Smerdyakov), Fyodor berbat bir baba, çocuklarına bakmamış ve varlığını bile dönem dönem unutmuş bir baba, 500'lerde filan baba aniden öldürülüyor, bu da oğlu Dimitri'nin üstüne kalıyor. Halbuki cinayeti işleyen Smerdyakov. Tüm savunmalara, ısrarlara rağmen de "rastlantılar silsilesi" bir sürü maddi delille suç Dimitri'ye kalıyor, hayır bir de sonrasında bu da herhangi bir şeye bağlanmıyor, Dimitri'ye 20 yıllık sürgün ve madende çalışma cezası veriliyor, harıl harıl onu Amerika'ya kaçırma planları yapılıyor, sonra bir anda kitap bitiyor. Yani kitap öyle bir şey ki, onlarca dal çıkarılıyor ve çat çat kırılıp atılıyor, madem meyvesini yemeden kırıp meyvesiyle birlikte çöpe atacaktın, o zaman neden dal çıkardın, kendimi çok sorguladım gerçekten, ben anlamıyorumdur, ben bir yeri kaçırıyorum, metafor vardır, bende sorun vardır, neler neler dedim, ne savunmalar yaptım kitaba karşı ama yok, gerçekten bence kim kendini bilerek okursa okusun bunları mantıklı bulamaz, ha kitapta metafor var mı, yüzlerce var, olayların aslı bile dönem Rusya'sını anlatmak için anlatılmış bence ama yani Rusya tarihi okumak istesem açar tarih kitabı okurdum, ben dönem Rusya'sında geçen insanî yaşantıları okumayı seviyorum, Rusya'yı metaforik anlatan tarih kitaplarını değil, o yüzden ayrıca hayal kırıklığıydı.
Çok derin, çok olaylı karakterler vardı ama hepsi müphem bırakıldı. Alyoşa müthişti, derinine inilmedi. Liza müthiş bir psikopat kız karakterdi, derinine inilmedi. Ivan'ın akılcılığı dendi dendi, sonunda abisi için yaptıkları yarım sayfada geçiştirildi ve ne akılcılığı anlatılmış oldu ne insanlığı, halbuki sonda Ivan'ı çok sevmiştim, kitapta en çok, en ayrıntılı anlatılan kişi Dimitri'ydi, abartmıyorum, sırf Dimitri tahliline ayrılan sayfa sayısı 400 bile olabilir, 1025 sayfalık kitabın 900 sayfasında Dimitri+Baba vardı, bunun 400 sayfası da sadece Dimitri'nin kişiliği ve yaptığı şeyler, yaşadığı olaylardı. Ve işin kötü tarafı Alyoşa'ya bağlandığınız gibi Dimitri'ye bağlanamıyorsunuz, kendinizi Dimitri'ye çok benzetiyorsunuz ama asla bağlanamıyorsunuz, çok mağdur olmasına rağmen onu yapmasaydı etmeseydi diyorsunuz, çünkü yine dediğimize geliyoruz, rastlantılar silsilesi.
Daha yazacağım inanın çok şey var ama yazmak istemiyorum, heyecanlandırılıp yok edilen olaylara girsem zaten çıkamayız. O yüzden tam da Karamazov Kardeşler gibi böyle yarım kalsın.
Kitapta en sevdiğim karakterler: Katya, Alyoşa, Kolya idi. Ama Katya'dan da en sondaki dengesizlikleri ve belirsizlikleri yüzünden uzaklaştım, kitabı okursanız kime selam söyleyiiiiin, Alyoşa'ya söyleyin, Kolya'ya da keşke daha çok görüşebilseydik küçük adam diyin lütfen.
Cut!
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.