Siddhartha1000Kitap
Siddhartha’yı okurken içimde tuhaf bir sakinlik oluştu; ama bu huzur rahatlatıcı değil, düşündürücüydü. Kitap bana “işte doğrusu bu” demedi, aksine bildiğimi sandığım her şeyi sessizce yerinden oynattı. Arayışın kutsal, yanılmanın kaçınılmaz olduğunu hissettirdi.
Bitirdiğimde bir şey öğrenmiş gibi değil, bir şeyleri bırakmış gibi hissettim. Siddhartha, cevap arayanlara değil; sorularıyla yürümeyi göze alanlara iyi gelen bir kitap.
Konusu:
Siddhartha, ayrıcalıklı ve bilgili bir çevreden gelir; öğretileri bilir, ustaları tanır ama hiçbirinde aradığı karşılığı bulamaz. Bu yüzden her şeyi geride bırakır ve “aydınlanma” denen şeyi bizzat yaşamaya karar verir. Ruhsal disiplinlerden geçer, sonra tam tersine dünyevi hazlara yönelir. Her uçta biraz daha öğrenir ama hiçbirinde kalıcı bir huzur bulamaz.
Roman ilerledikçe Siddhartha’nın asıl dönüşümünün bilgiyle değil, dinlemeyle ve kabulle geldiğini hissederiz. Siddhartha, doğruyu anlatmaz; doğruya giden yolun herkes için başka olduğunu sessizce gösterir.
— Hermann Hesse
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.