Klasik bir Agatha atmosferiydi. Kapalı bir ortam, yükselen gerilim ve herkesin sakladığı küçük sırlar. Her zamanki o serin ve mesafeli anlatım yine yerli yerindeydi.
Belki bu kez düğüm biraz daha hızlı çözüldü, final kısmı daha sade ilerledi; ama yine de insan psikolojisini çözümleyiş biçimi çok etkileyiciydi.
Ve elbette Hercule Poirot. Küçük gri hücreleriyle yine hepimizi birkaç adım geride bıraktı. Katile çok yaklaşmış olsam da, yine tam isabet olmadı.
Sonuçta Agathacığım yazmış; bize de keyifle okumak düşer. Amacım tüm kitaplarını bitirebilmek. Hatta hepsi dizi ya da film olsa, hiç sıkılmadan izlerim.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.