bana iyiyle kötünün insanın içinde aynı anda nasıl yaşayabildiğini gösterdi Her kardeşte kendimden bir parça buldum; inanç, öfke, şüphe ve vicdan sürekli çatışıyor. Okurken sadece bir aile hikâyesi değil, insan olmanın ağırlığını hissettiriyor resmen Yer yer yorucu ama çok gerçek. Bitirdiğimde kesin olarak şunu düşündüm: insanın en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendi içiyleymiş bunu anladım.