"Nereye gidersen git, yanlış yapman gerekecek. Bu hayatın temel şartı, kendi kimliğine aykırı davranmak zorunda kalmak. Bir nomtada, her canlının bunu yapması gerekiyor. Nihai karanlıktır bu, yaradılışın bozguna uğramsıdır; hayatla beslenen, evrenin her yanındaki lanettir bu."
Roman, birçok PKD eserinde gördüğümüz gibi savaş sonrası, temelleri yıkılmış ve insanlığın alışık olduğu düzenin alt üst olduğu bir dünyada geçiyor.
Dünya'da neredeyse tüm hayvan türlerinin nesli tükenmiş, gerçek bir hayvana sahip olmak da hem statü için hem de özellikle ana karakterimiz için duygusal değere sahiptir.
Ana karakterimiz Rick Deckard, Mars'taki İnsan kolonilerinde çalışmaları için üretilmiş ve sonrasında Dünya'ya kaçak olarak gelmiş androidleri yakalayıp emekli etme görevindeki bir polis. Roman boyunca bu tespit süreci ile Deckard da bir varoluş krizine giriyor. Androidlerin neredeyse insandan ayırt edilemez hale geldiği bu dünyada onları ayırt edebildikleri yöntem empati eksiklikleri. Yani insanlık kendini empati hissi üzerinden tanımlıyor ancak peki empati yalnızca insana has bir his mi? Ve peki bu testi geçebilen bir android olsa ne olur?
Dick'in şu ana kadar okuduğum en güzel, insan olmanın anlamını sorguladığı diğer eserleri içinde bana göre en derini olan bu kitap bu aralar favori PKD eserim diyebilirim.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.