Belli belirsiz bir uçak kazası ile giriş yapıyor kitap okuyucunun dünyasına. 6 tane büyük(12-13 yaş) çocuk sayısını bilmediğimiz küçük çocuklar(6 yaş)var. Ada tamamen ıssız. Hiç yetişkin yahut kız yok ,çocukların hepsi erkek. Adada içme suyu ve bolca meyve var,zahmetsizce ulaşılabilir yerlerde. Bir de domuzlar var ama avlayıp yemek çok zor. Dışlanan büyük çocuklardan birinin gözlüğü ateş yakmaya,ölçüsüz öfkeli bir diğerinin bıçağı da domuz avlamaya yarıyor. Temelde akış bu şekilde.
Çocuklardan hiç birinde cinsellik yok,açlık yok,su sıkıntısı yok,karşı cins yok,çatışma doğuracak neredeyse hiç bir şey yok ama başlarda sükunet içinde ortak gaye kurtulmak iken zaman ilerledikçe dengeler değişiyor. Daha iyi yemek,öfke ile elde edilen otorite ,baskı ile sağlanan itaat.. Bu kitapta ismi geçen her çocuk bir manada insan ruhunun bir parçasını temsil ediyor. Akıl -mantık:Domuzcuk, vicdan-sağduyu :Ralph, iktidar-öfke :Jack, baskı ile itaat: sam Eric kardeşler,ortam sağlanırsa vahşet :Roger, kötülüğü sindirmeye içi varmayan :Simon. Ortada paylaşılacak hazlar yokken bile,şehvet ,açlık,susuzluk ,barınak ,para,mal yokken bile kolayca galeyana gelen parçalarımız gözümüzü bağlayıp kolay hazlar uğruna yolumuzu kaybettirip, aklımızı devreden çıkarıp ,asla yapmayız sandığımız neler yaptırabilir açık seçik gösteren bir kitap . En sonunda öfke,kötülük ve iktidar aklı öldürüp hedefi tamamen unutturduğu bir anda açılan kapı vicdanın kurtuluşu oluyor .
·
534 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı eksiksiz özeti ve ölçülü yorumuyla birlikte çok güzel incelemişsin. Gerçekleri çok rahatsız edici bir şekilde gözler önüne seren sarsıcı bir kitap etkisinden çıkamamıştım uzun süre.
