“Kalbimde Sessiz Bir Yer Açtı”Alıntı
Uçurtma Avcısı okurken sadece bir hikâye okumadım; insanın içindeki karanlıkla yüzleşmesini izledim. Bu roman beni üzmekten çok derinleştirdi. Sayfalar ilerledikçe suçluluğun, suskunluğun ve geç kalmış cesaretin nasıl bir insanı içeriden büyüttüğünü gördüm.
Emir’in yolculuğu bana şunu hissettirdi: İnsan hatasından daha büyüktür ama ancak onunla yüzleşirse. Hasan’ın sadakati ise neredeyse insanüstü bir saflıkta; kalbimi en çok orası yordu ama aynı zamanda en çok orası güzeldi.
Okurken zaman zaman içim sıkıştı ama tuhaf bir şekilde büyük bir keyif aldım. Çünkü metin acıyı sömürmüyor, karakterleri yargılamıyor; sadece insanın zayıflığını ve dönüşme ihtimalini dürüstçe gösteriyor.
Bu kitap bana şunu bıraktı: Bazı hikâyeler insanı parçalamaz, insanın içini açar. Ve açılan o yerde bir şey filizlenir.
·
156 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.