1942’de yayımlanan eser, İspanya İç Savaşı sonrası dönemin kasvetli ruh hâlini taşır ve “tremendismo” adı verilen, şiddet ve çıplak gerçeklik üzerinden insanın karanlık yanını anlatan akımın öncülerinden sayılır.
Roman, idama mahkûm edilmiş Pascual Duarte’nin hapishanede kaleme aldığı anı defterleri şeklinde ilerler. Pascual, Extremadura’nın yoksul ve sert kırsal dünyasında büyümüş bir adamdır. Çocukluğu sevgisiz, şiddet dolu ve umutsuz bir aile ortamında geçer. Hayatı boyunca karşılaştığı her kırılma noktasında – aile içi trajediler, kayıplar, aşağılanmalar – şiddetle tepki verir.
Ancak roman yalnızca bir “katilin hikâyesi” değildir. Pascual’ın anlatımı ilerledikçe okur şu soruyla baş başa kalır:
Suç bireyin seçimi midir, yoksa kaderin ve çevrenin bir ürünü mü?
Cela, Pascual’ın eylemlerini meşrulaştırmaz; fakat onu tek boyutlu bir cani olarak da çizmez. Onun içinde zaman zaman masumiyete benzeyen bir kırılganlık, sevgiyi arayan bir çocuk kalıntısı sezilir.
Pascual Duarte ve Ailesi 
Camilo Jose Cela
Pascual Duarte ve Ailesi Camilo Jose Cela
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.