Bir saatten beri dürneo vardiyası tutan vinççi İsmail, ha cakları bir arşın kadar birbirinden ayrı, çıplak ayakları deve tabanı gibi sımsıkı güverteye, elleri dümene, gözleri limana yapışmış, hiç kımıldamadan duruyordu. Görenler onun san ki nefesi kesilmiş bir halde çok mühim bir hadiseyi, mesela karşıda taş evlerinin camları parlayan şehrin bir infilakla uçuvermesini, yahut denizden büyük bir canavar çıkıp ge miyi birden yumvermesini beklediğini sanırlardı.
·
21 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
