·256 syf.··Beğendi
···Okunma: 14 Şubat 2026 15:23 “İçimdeki Müzik”i okurken başta gerçekten çok zorlandım. Melody Brooks’un serebral palsiyle yaşaması, yürüyememesi ve yalnızca baş parmaklarını hareket ettirebilmesi beni derinden etkiledi. Okurken sık sık durmak istedim; çünkü engelli bireylerin hayatlarındaki zorlukları gerçekten hissettim. Bu his bazen acımaya çok benziyor. Aslında içimizde olmaması gereken bir duygu ama insanız; bazen bu duyguları bastırmak elimizden gelmiyor.
Sanırım kitabı okurken zorlanmamın sebebi de buydu.
Kitap bana bir şeyi daha düşündürdü: Biz çoğu zaman çok zeki, olağanüstü akıllı insanları “özel” ve “harika” olarak görürüz. Oysa gerçekten harika olanlar sadece üstün zekâlı insanlar değil. Bu kitapta asıl hayranlık uyandıran kişi benim için Bayan V oldu. Melody’nin annesi ve babası ona büyük bir destek verdi, ama Bayan V’nin farkı başkaydı. O, Melody’ye özel bir çocukmuş gibi değil; normal bir çocukmuş gibi davrandı. Onu acıyarak değil, inanarak gördü. İşte bana göre gerçekten harika insanlar böyle oluyor.
Kitabın biraz üzücü bittiğini söyleyebilirim . Ama genel olarak çok etkileyici, düşündürücü ve sarsıcı bir kitaptı. Kesinlikle çok beğendim. Ve bir kez daha bana şunu hatırlattı: Hayattaki en büyük zenginlik sağlığımız. Sağlığın kıymetini bilmeden yaşadığımız her gün aslında ne kadar büyük bir nimetin içinde olduğumuzu fark etmiyoruz...