Puan vermedi·160 syf.··
2026 19. kitabı
·
5 günde okudu
·
Okunma: 19 Şubat 2026 16:33
Sevgili anlatıcı, sana güvenmiyorum ama dürüst olduğunu biliyorum.Hep bir “belki”nin kıyısında duruyorsun. Bir anı kuruyorsun, ardından “öyle de olmayabilir” diyorsun. Sana bu yüzden güvenmiyorum ama tam da bu yüzden dürüst olduğunu biliyorum. Hafızamız bir mahkeme zabtı gibi işlemiyor sen de farkındasın. daha çok sisli bir kıyı gibi dalga geldikçe şekil değiştiyor. Bizler o kıyıda eşlikçiyiz.Bir adı anarken bile tereddüt ederiz, sanki o isim baştan beri oradaymış gibi değil de, sonradan hatıraya tutturulmuş bir etiketmiş gibi durur. Birine bir ad veririz ama o adın gerçekten o ana mı ait olduğunu, yoksa belleğin sonradan verdiği bir düzenleme mi olduğunu biz de bilmeyiz. Bellek bir arşiv değildir. Daha çok gücenik bir editördür. Acıtan yerleri yumuşatır, boşlukları anlamla doldurur, bazı ayrıntıları özellikle saklar. Bizi koruduğunu sanarak gerçeği eğip büker. Biz de buna razı oluruz. Çünkü her şeyi olduğu gibi hatırlamak, her zaman yaşamak demek değildir. Bu yüzden biz hatıralarımızı savunmayız ama onlardan vazgeçmeyiz de. Onları belleğin güvenilmez eşiğinde selamlarız. Ne tamamen sahiplenerek ne de bütünüyle reddederek. Orada, belkiyle gerçeğin arasında dururuz. “Belki böyleydi” , “Belki de değildi” diyerek her hatıranın önüne küçük bir tereddüt ekleriz. Bellek aynı zamanda suç ortağıdır. Olanla olabilecek olanı birbirine karıştırır. Yapmadığın bir şeyi yapmış gibi, söylemediğin bir sözü söylemiş gibi hissettirebilir. İhtimal, yaşanmış kadar keskin bir iz bırakır. Ve bir süre sonra soru değişir: Gerçek neydi değil, ben hangisini seçtim? Çünkü seçtiğimiz versiyon kimliğimize dönüşür. Meselenin asıl özeti şudur canımın içi: Ben hangi hikayeyi anlatmayı ve taşımayı seçtim?İnsan hatırladığını sanır, oysa çoğu zaman dayanabileceği versiyonu seçer. Bellek bir tanık olmaktan çok bir tercümandır; olanı değil, katlanılabilir olanı dile çevirir. Ve hafızanın en büyüleyici yanı ise birini gerçekten kaybetmek değil; onu belleğimizde, her seferinde biraz daha farklı bir biçimde yeniden yaratmak, yeniden yıkmak ve sonunda o hikayeye kendimizin de inanmasıdır. #AnimalTriste #MonikaMaron
Edebiyat
Animal TristeMonika Maron · Alef · 2016571 okunma
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.