BM; Kendini boşluğa bırakan, mutlu olabilme fırsatlarını elinin tersiyle itecek kadar dibe vuran bir başkişiyi ele alıyor. 11 öykü sunuyor. İlk birkaç öykü birbirinin devamı biçiminde. Yapı olarak Tanzimat Dönemi romanlarının kurgusuyla benzerlik taşıyor. Öykülerin başlıkları da bundan nasibini alıyor. Bunu bir bakış geliştirme hamlesi olarak değerlendiremedim. Dolasıyla bazı zorlama tesadüfler ve tarihsel gerçekliğin içerikle çeliştiği birkaç öyküyle karşılaştım. Aynı başkişiyle şekillenenen diğer öykülerin sosyal eleştiriyi dozunda işlediğini düşünüyorum. Hangi öyküyü okursam okuyayım yalnızlık, bezginlik, boşvermişlik; başkişinin belirgin özellikleri arasında yer aldı. Yanı sıra işsizlik zihnime kazındı. Munis, her ne kadar bireyin ruhunu derin işleme çabasına girişse de toplumu ve bunun birey üzerindeki etkilerini es geçmedi. Bunu akıcı bir anlatımla, yer yer mizaha başvurarak –keşke daha sık başvursaydı- yansıttı. Teknik açıdan ciddi bir girişime rastlayamadım fakat yazarın küçük dokunuşlarla birer parıltıya dönüştürebileceği çok fazla malzeme (Tanzimat Dönemi, başlıklar, tesadüfler vb. ) vardı. Toplamda BM; yer yer yoğun, eleştirel, çoğunlukla da içe dönük bir bakışla geleneksel anlatım olanaklarından ve hayat tasavvurundan beslendi. Günceli cesaretle, kendi aramızda konuştuğumuz ölçüde gerçekçi yaklaşımla yansıttı. Yazarın mizah gücünü ve ara ara ortaya koyduğu imgesel bakışı sık kullanması halinde daha estetik metinler üreteceğini düşünüyorum. Bazen her şey yaşandığı gibi kalır. Ne çözüm yolu bulunur ne de buna mecalimiz vardır. En iyi seçenek, daha kötüsüne hazırlanmaktır. Direncimizi arttırarak adapte olmak ve ruhumuzu geliştirmektir. Buna hazırsanız BM’yi tavsiye ederim.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.