Geçmişte öngörülen bir gelecekle baş başa kaldım resmen!
Kitapta artık çoğu şeyin değiştiği, insanların düşünmemesi için herşeyin rutinleştirilirken sorgulamanın, merakın suç olduğu bir dünyayla iç içeyiz. İtfaiyeciler artık yangınları söndürmek yerine düşünen beyinleri yok etmek için kitapları yakan bir meslek haline gelmiş.
Okurken bu metinde duraksadım ve defalarca okudum, benim içime fazlasıyla dokundu. “ Hepimiz birbirimize benzemeliyiz. Anayasanın dediği gibi, herkes hür ve eşit doğmaz ama herkes eşit hale getirilir. Her insan diğer herkesin suretidir; o zaman herkes mutlu olur, kendilerini kıyaslayacakları dağlar yoktur.
Yandaki evde bulunan bir kitap, dolu bir tabancadır. Yak onu. Silahın mermisini al. Adamın zihnine zorla gir. Okumuş adamın hedefinin kim olacağını kim bilebilir? “
Okumayı fazlasıyla seven biri olarak Fahrenheit 451’i okurken çok gerildim ve etkilendim. Benim için fazlasıyla anlam içeren kitaplardan biri olarak kalacak.
Rad Bradbury, 1976’da yazılan önsözünde kitabın ismini nasıl bulduğundan bahsediyor. İlginç geldi o sebeple o bilgiyi de yazmadan duramayacağım. İsim bulma konusunda bir kaç isim bulmuş fakat içine sinmemiş. Sonunda kafasında bir ışık yanmış ve itfaiye teşkilatını aramış. Kitap kağıdının kaç derecede tutuşup yandığını sormuş. Gelen cevap ile birlikte kitabın ismi belli olmuş. Fahrenheit 451.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.