Quiquendone küçük ve huzurlu bir kasabadır. Bu yerde insanların nabzı bile yavaş atıyor. Herkes çok sakin ve bir karar verirken yıllarca düşünüyorlar. Kısacası sabrın yeri diyebiliriz.
Doktor Ox ise bu sakinliği beğenmiyor. Halkı kendince canlandırmak ve hareketlendirmek istiyor. Bunu yapmak için kasabaya aydınlatma sistemi kurma bahanesi ile fazla oksijen pompalıyor.
Bu deneyden sonra halk öfkeleniyor ve sakinliğini kaybediyor. Tüm özellikleri değişiyor.
Kitabın sonunda, aşırı basınçtan ve teknik bir sorundan dolayı Doktor Ox’un kurduğu okshidrik gaz fabrikası havaya uçuyor. Böylece yapmış olduğu oksijen sistemi de çöküyor. İnsanların üzerinden fazla oksijen çekilince, eski sakin hallerine geri dönüyorlar.
Doktor Ox’un aksine, o sakin kasabayı ben çok sevdim.
Kitapta değinmek istediğim güzel bir ayrıntı var. Belediye başkanı Van Tricasse ve dostu Niklausse bir konuyu konuşmak için kuleye çıkıyorlar. Merdivenleri çıkıp yukarı katlara çıktıkça oksijenin etkisinden kurtulup sakinleşiyorlar. Eski sağlıklarına kavuşuyorlar. Tekrar aşağı inerken de o oksijen sistemine maruz kalıp yeniden çıldırıyorlar.
Sakinlik ile öfke halinin arasındaki uçurumu, sağlıklı ve huzurlu bir zihnin yüksekte olduğunu, sağlıksız bir zihnin ise dipte olduğunu vurgulamış yazar.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.