Lavinia.
Bu şiir, edebiyatımızın en zarif, en içte tutulan feryadıdır. Hani halk arasında derler ya, "Dilim söyler ama gönlüm razı değil" ya da "Adını ansam içim yanar" diye; işte Lavinia tam da o sustuklarımızın kağıda dökülmüş halidir.
Adını Gizlediğim Sevgili
Özdemir Asaf bu şiiri yazdığında, aslında imkansız bir aşkın peşindedir. Lavinia ismi bir maskedir; asıl isim Mevhibe Meziyet Beyat’tır ama şair onu öyle naif bir gizemle örter ki, şiir herkesin kendi ulaşamadığına yazdığı bir mektup oluverir.
"Sana gitme demeyeceğim..." diye başlar ya hani; işte o teslimiyetin zirvesidir. İnsan sevdiğine "kal" diyemez bazen, çünkü kalırsa zoraki kalacağını bilir.
"Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim / İncinirsin."
Burada şair aslında şunu der: "Dünya zaten yalan dolan, herkes birbirine maske takıyor. Eğer sen de o sahte nezaketi, o içi boş vaatleri istiyorsan, onları da yaparım. Ama yaparsam, senin o saf ruhun incinir, kıyamam."
Şair sevdiğini o kadar yükseğe koyar ki, kendisini onun gölgesinde bile razı görür. Ama bilir ki o "Lavinia" başkasınındır, başkasına bakmaktadır.
Bağırmaz, çağırmaz, sitem etmez.
Sadece
"Adını gizleyeceğim / Sen de bilme Lavinia," der. Bu, bir insanın sevgisini içine gömüp, üzerine de çiçek ekmesidir..
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.