Bu kitabı ilk başta okumakta zorlanırım diye düşündüm çünkü kısa olmasına rağmen anlattığı şeyler hem bildiğim şeylerdi, hem de bilmediğim şeylerdi diyebilirim. Sürekli çalışmanın böyle eleştirildiği ve hatta ahlaksızlık boyutu olarak algılayan bir kitap ilk kez okuyorum. Hatta direkt tembelliği savunan bir kitabı ilk kez okuyorum da diyebilirim. Kendince kapitalist düzene de laf sokmuş bir yazar oluyor kendisi. Her zaman içimizde bir şey yapmalıyız ve asla boş durmamalıyız, boş takılmak ve hiçbir yapmamak kötü bir şey gibi öğretildi bize. Ne kadar çok çalışırsan övülürsün mesela. Çünkü sistem öyle ama aslında öyle değil. Çalışalım ama dinlenelim de. Kendimize de zaman ayıralım ve arada boş takılalım da değil mi?
"Çağımız çalışma asrıymış, öyle diyorlar; aslında acı, sefalet ve çürüme asrı..."
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.