Jose Saramago'nun distopik kitabı. İlk defa, daha önce filmini izlediğim bir kitabı okudum. Genelde tersini yapardım. Bundan mıdır bilmem ama film, kitaptan bir tık daha iyiydi sanki (izleyeli çok olduğu için emin değilim).
Aşkı, korkuyu, sefaleti ve hatta ölümü. Bunları ayrı ayrı odağa koyan kitaplar vardır; örneğin "Günler, aylar, yıllar" kitabı. Açlığı ve çaresizliği iliklerinize kadar yaşatır. Bu kitap da körlüğü o kadar iyi yaşatıyor ki, 330 sayfa boyunca gözünüz görmez oluyor.
Körler ülkesinde tek gözlü insan kral olur sözü geldi aklıma çokça. Ama kitabı okurken aslında bunun o kadar da güzel olmadığnı görüyoruz. Çünkü gözleri gören tek kişi, etrafta yaşanan tüm o çaresizliği, yıkımı gören tek kişidir aynı zamanda.
Yönetilemeyen karantinalar, insanların değişimi, ilkel dünyaya geri dönüş. Üstelik daha vahşi bir şekilde.
Ben severek okudum ancak okurken sıkılan arkadaşlarım olmuş. Sarı kapaklı kitapta konuşma çizgisi yok, tamamen 1 yada 2 paragraflardan oluşan sayfalarla ilerliyor. Sorun değil diyorsanız tavsiye ederim.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.