Aşk, çoğu zaman gerçekleşmiş bir kavuşma değil; gerçekleşme ihtimaliyle yanan bir kalptir. Bir bakışın içinde saklı duran “belki”, bir cümlenin ucunda titreyen “acaba”dır. Kesinliklerin dünyasında değil, ihtimallerin sisinde yaşar aşk. Çünkü kesinlik huzur verir; ama ihtimal heyecan verir.
Bazen bir mesajın gelme ihtimalidir aşk.
Bir kapının çalma ihtimali.
Kalbin, adını duyunca hızlanma ihtimali…
Ve insan en çok da o ihtimali sever. Çünkü ihtimal, umudu diri tutar. Umut varsa, kalp atmaya devam eder.
Aşk bazen bir ihtimalden ibarettir;
ama insanı hayatta tutmaya yeten tek ihtimal de odur.