Uyumadan önce ince bir kitap okumak istedim ve elim en ince olana gitti. Orhan Veli’nin Öyküler’i…
Şiirlerini sevdiğim bir yazarın düzyazısına şans vermek istedim ama açıkçası ben daha çok olay örgüsü güçlü, karakterle uzun süre vakit geçirebildiğim romanları seviyorum. Kısa öykü formu bende hep yarım kalmışlık hissi bırakıyor. Tam bir atmosfere giriyorum, karaktere alışıyorum derken hikâye bitiyor.
Orhan Veli’nin dili her zamanki gibi sade, temiz ve doğal. Okurken zorlamıyor, hatta yer yer tebessüm ettiriyor. Ama benim okuma zevkim “bir dünyaya yerleşmek” üzerine kurulu olduğu için, bu kitapta o derin bağ hissini yakalayamadım.
Yine de geceye eşlik eden hafif bir okuma oldu. Uzun romanlara ara vermek isteyenler için iyi bir seçenek olabilir ama benim kalbim hâlâ kalın ve uzun soluklu hikâyelerden yana.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.