Yaşamın amacı bence mutlu olmak. Ama her ne olursa olsun multu olun diyen pozitif düşünce insanları gibi değil demek istediğim. Bu dediğimi yazar kitap haline getirmiş. Bir nebze de mutsuzlara teselli amacı ile yazılmış gibi. Ne kadar başarmış bilmem. Çünkü çok kısa yazılmış. Bu pozitif düşünce insanlarını herşeye son zamanlarda toksik diyen ergen benzeri insanlarda rastalayabilirsiniz. Hatta hayatımda buna çok ilginç bir örnek de verebilirdim ama yeri değil. Bu kafa yapısını hatta batılılarda, yabancılarda daha çok görüyorum. Bana neden tuhaf bir şekilde düşük zekalı göründüklerinin belki de cevabı bu. Polyana'yı birgün dağa kaldırmışlar, aman manzara ne güzel demiş gibi bir karikatür veya fıkramsı birşey vardı bir zamanlar. Ona benziyor demek istediği. Bir de benim de antipati ile baktığım bu psikoloji ve psikologlara da değinmiş. Bu önüne gelene deli muamelesi yapanlar. Normal bir insan hayatında bazen mutsuz olabilir, hatta sıklıkla da mutsuz olabilir. Bu çok normal bana göre. Melankolik halde de olabilir bunu hemen depresif bir vaka diye nitelendirmek çok komik. Buna da yer vermiş kitapta. Ayrıca bu pozitif bakın herşeye, ne olursa olsun demek, eleştirel düşünceye de ket vurur. Bunu da yazmış kitapta yazar.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.