Bazen küçücük bir şey insanın bütün hayatı olur mu? Gogol bunu bir palto üzerinden öyle güzel anlatmış ki…
Akaki Akakiyeviç’in hayatı o kadar sıradan, o kadar silik ki; insan okurken hem üzülüyor hem de içten içe kızıyor. Bu kadar görünmez olmak mümkün mü diye düşünüyorsun. Ama sonra fark ediyorsun ki aslında mesele bir palto değil. Mesele değer görmek, fark edilmek, insan yerine konmak.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve dili beklediğimden daha sade, akıcıydı. Metin kısa ama his olarak yoğun. Bürokrasiye, sınıf ayrımına ve insanın küçük görülmesine dair güçlü bir eleştiri var satır aralarında.
Beni en çok etkileyen şey, Akaki’nin küçücük bir umutla nasıl hayata tutunduğunu görmek oldu. O palto onun için sadece bir eşya değil, var olma çabasıydı. İnsan bazen ne kadar küçük bir şeye tutunarak ayakta kalıyor, bunu fark ettim.
Ben uzun soluklu romanları daha çok sevsem de, bu hikâye bittikten sonra etkisi kaldı. Özellikle sonu… insanın içine oturuyor.
Bir paltoya bu kadar anlam yüklenebileceğini düşünmezdim.
Kısa ama düşündüren, biraz hüzünlü bir klasik.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.