Odaklanamamak Gerçekten Bizim Suçumuz mu?
Kitabı okurken zihnimde yankılanan ve beni en çok sarsan düşünce şu oldu: Ne çok şey dikkatimizi çalmak üzere tasarlanmış!
Johann Hari’nin 
Çalınan Dikkat kitabını okurken odaklanma sorununun sadece kendi iradesizliğimizden kaynaklanmadığını, aslında çok daha büyük bir sistemin kurbanı olduğumuzu fark ediyorsunuz.
Akıllı telefonlar, sürekli yenilenen sosyal medya akışları, tükettiğimiz paketli ürünler, kronik uykusuzluk, kötü beslenme, yaşam kaygısı ve bitmek bilmeyen stres... Hepsi birleşip en değerli varlığımızı, yani dikkatimizi elimizden alıyor.
Bir eğitimci olarak beni en çok etkileyen kısımlardan biri de serbest zamanlarımızın ve özellikle çocuklarımızın "serbest oyun" zamanlarının ellerinden alınmış olmasıydı. Öğrencilerimin bir problemi çözerken veya derin bir konuya odaklanırken yaşadıkları zorluğu sınıfta her gün gözlemliyorum. Bu kitap, o dikkat dağınıklığının arkasındaki devasa mekanizmayı gözler önüne seriyor.
Dürüst olmak gerekirse, okudukça bize yapılanlara öfkelendim. Hemen ardından "Peki, bireysel olarak ne yapabilirim?" diye düşünmeye başladım. Kendi küçük dünyamda daha az ekran süresine sahip olmak, teknoloji detoksları yapmak ve daha fazla kitap okumak hayatıma mutlaka pozitif küçük bir dokunuş yapacaktır.
Ancak Hari’nin de çok net bir şekilde ortaya koyduğu gibi; bireysel olarak yapabileceklerimizin bir sınırı var. Asıl mesele toplumsal düzeyde bir uyanış yaşamakta ve bizi yönetenlerin, dikkatimizi sömüren bu devasa endüstrilere karşı atması gereken büyük adımlarda saklı.
Eğer siz de "Neden eskisi gibi odaklanamıyorum?" diyorsanız ve kendinizi suçlamaktan yorulduysanız, bu kitap size çok farklı bir pencere açacak.
Johann Hari’nin Çalınan Dikkat kitabını okurken odaklanma sorununun sadece kendi iradesizliğimizden kaynaklanmadığını, aslında çok daha büyük bir sistemin kurbanı olduğumuzu fark ediyorsunuz.
Akıllı telefonlar, sürekli yenilenen sosyal medya akışları, tükettiğimiz paketli ürünler, kronik uykusuzluk, kötü beslenme, yaşam kaygısı ve bitmek bilmeyen stres... Hepsi birleşip en değerli varlığımızı, yani dikkatimizi elimizden alıyor.
Bir eğitimci olarak beni en çok etkileyen kısımlardan biri de serbest zamanlarımızın ve özellikle çocuklarımızın "serbest oyun" zamanlarının ellerinden alınmış olmasıydı. Öğrencilerimin bir problemi çözerken veya derin bir konuya odaklanırken yaşadıkları zorluğu sınıfta her gün gözlemliyorum. Bu kitap, o dikkat dağınıklığının arkasındaki devasa mekanizmayı gözler önüne seriyor.
Dürüst olmak gerekirse, okudukça bize yapılanlara öfkelendim. Hemen ardından "Peki, bireysel olarak ne yapabilirim?" diye düşünmeye başladım. Kendi küçük dünyamda daha az ekran süresine sahip olmak, teknoloji detoksları yapmak ve daha fazla kitap okumak hayatıma mutlaka pozitif küçük bir dokunuş yapacaktır.
Ancak Hari’nin de çok net bir şekilde ortaya koyduğu gibi; bireysel olarak yapabileceklerimizin bir sınırı var. Asıl mesele toplumsal düzeyde bir uyanış yaşamakta ve bizi yönetenlerin, dikkatimizi sömüren bu devasa endüstrilere karşı atması gereken büyük adımlarda saklı.
Eğer siz de "Neden eskisi gibi odaklanamıyorum?" diyorsanız ve kendinizi suçlamaktan yorulduysanız, bu kitap size çok farklı bir pencere açacak.·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.