Cezayir Pastanesi 
Gülcan Korkmaz
"Merhaba arkadaşlar, nasılsınız? Bugün size, iki yaralı yüreğin birbirini yaralarından nasıl tanıdığına tanıklık edeceğiniz çok özel bir kitapla geldim: Cezayir Pastanesi.
Kitabı okumaya başladığım an, kendimi klasik bir aşk romanından ziyade, iki insanın ruhundaki kırıkları onarma çabasını izlerken buldum. Leyla o kadar bizden bir karakter ki; hayata karşı yorgunluğu, sığınacak bir liman arayışı ve o dükkanın kapısından girdiği andaki o tedirgin hali insanı hemen içine çekiyor.
Karşısında ise Amir var... Öyle her yerde rastlayamayacağınız, kendine has bir ağırlığı olan ve sessizliğiyle aslında çok şey anlatan bir adam. Aralarındaki çekim, 'ilk görüşte aşk' gibi yüzeysel bir his değil; daha çok 'senin acını tanıyorum' diyen o derin tanışıklık duygusu.
Beni en çok etkileyen, olayların o ağır ama merak uyandıran akışı oldu. Amir’in gizemi yavaş yavaş çözüldükçe, Leyla’nın ona olan güveninin nasıl sınandığını görmek gerçekten sarsıcıydı. Bir noktada 'Acaba bu güven boşa mı çıkacak?' diye durup düşündüğüm yerler oldu. Çünkü ortaya çıkan gerçekler, ikisini de ciddi bir sınavdan geçiriyor.
Belki de hikayenin asıl gücü, o büyük sırların altında ezilmeden birbirine tutunmaya çalışan bu iki insanın inadında yatıyor. Eğer samimi, ayağı yere basan ve 'gerçekten sevilmek böyle bir şey mi?' diye sorgulatan bir hikaye arıyorsan, bu ikilinin yolculuğu kesinlikle aklında kalacak."
··
55 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Güzel yorumlarınız ve değerlendirmeleriniz için çook teşekkür ederim. Gerçekten çok mutlu oldum.