Asılacak Kadın çok karşıma çıkan, çok beğenildiğini bildiğim bir kitaptı. Ben de okuyup çok beğenenlerden oldum. Pınar Kür’den de okuduğum ilk kitap aynı zamanda.
Pınar Kür bir gazete haberinden, gerçek bir olaydan esinlenerek yazmış bu kitabı. Anlatılanlar son derece sarsıcı elbette. Ama Pınar Kür’ün anlatımı da çok başarılı ve güçlü. Üç bölüm, üç farklı karakterin bakış açısı şeklinde işlenmiş. İlk iki bölümde hakim İrfan ve Melek’in zihninden geçenler bilinç akışı şeklinde aktarılmış. Son bölüm de Yalçın’ın yazdıkları şeklinde. Hakim İrfan’ın zihninin kötülüğü ve gerçekliği beni kitaba konu olay kadar çok sarstı. Melek’in zihninden geçenler gerçekten Melek karakterine aitmiş gibiydi; bu bölümde cümlelerin başının sonunun belirsizliği, noktalama işaretlerinin kayboluşu yine Melek karakterinin zihninde olmak konusunda çok ikna ediciydi. Kitabı bitirip kapattığımda olayın sarsıcılığı bir yana, anlatımın güçlülüğü bir yana bir de kitapta son söz gibi eklenmiş, Pınar Kür’ün savunma metni düşündürdü. Kitap 79’da basılmış, 87’de filmi yayınlanmış ve bunun arkasına müstehcenlik gerekçesiyle yasaklanması için dava açılmış. Bu kitabı müstehcenlikle suçlayan zihniyeti, kitaptaki olayları, İrfan karakterini düşünüp günümüze de bakınca umutsuzluk içinde zihnim dipsiz kuyulara döndü.
Kadın bedenine bakış, ataerkil düzen, sınıf ayrımı, toplumsal ahlak kavramının ikiyüzlülüğü hakkında çok cesurca bir metin. Çok beğendim, nihayet okuduğuma memnun oldum.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.