Umberto Eco inanılmaz bir entellektüel, her okuduğumda bolca hayranlık ve kültürel referanslarının çoğunu anlayamamaktan kaynaklı bir mahcubiyet hissediyorum. Bu alaycı ve yer yer absürt deneme derlemesi İtalyan toplumuna yönelik olduğu için hepsi uluslararası okurlara hitap etmiyor, fakat diğerlerinden çok zevk aldım. Kitap İtalyanca aslından değil, İngilizce basımından çevrilmiş. Normalde bu bir eksiklik olarak görülebilir, fakat yazarın kendisinin İngilizce basım için İtalyan popüler kültürüne olan referansları kırptığını düşününce mantıklı bir tercih olmuş.
Derlemenin içinde en çok beğendiğim denemeler:
1) Oğluma mektup: Gelecek nesillere mirasımız üzerine çok düşündürücü ve vurucuydu; ebeveyn olsun olmasın herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
2) Granita: Lolita’nın karakteri genç kızlar yerine yaşlı kadınlardan hoşlansa ne olurdu sorusunun cevabı. İnanılmaz eğlenceli, bana Saramago/Cortazar eserlerini andırdı.
3) Kitabınızı üzülerek iade ediyoruz: İlahi Komedya, Kayıp Zamanın İzinde, Odysseia hakkında böyle alaycı ve keyifli başka bir eleştiri okumamıştım.
4) Kendi sinemanı kendin yap: Bahsi geçen yönetmenlerin filmlerini izlemediğim için alaycılığın seviyesini yeterince takdir edemediğimi düşünüyorum, fakat biçim olarak da çok yaratıcı buldum.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.