Bu kitabı okurken en çok hissettiğim şey öfkeydi. Sadece karakterin yaşadıklarına değil, ona bunu yaşatan insanlara karşı da ciddi bir sinir hissettim. Özellikle onu dışlayan, küçümseyen ve sanki hiçbir değeri yokmuş gibi davranan arkadaşı ve sevgilisi beni çileden çıkardı. Bir insanı bu kadar yok saymak, onu bu kadar yalnız ve değersiz hissettirmek bence affedilecek bir şey değil. Onların dalga geçerek onu karakteri küçümsemeleri bana fazlasıyla gerçek ve fazlasıyla acımasız geldi.
Henüz 18 yaşını bile doldurmamış, ailesinden uzakta, bilmediği bir şehirde, tıp okumaya giden zayıf bir çocuğu bu kadar yanlışa teşvik etmek, onu zorbalamak beni çok öfkelendirdi ve çok üzdü.
Karakterin içten içe parçalanmasını görmek çok ağırdı. En kötüsü de, kimsenin bunu fark etmemesi ya da fark edip umursamamasıydı. İnsan bazen gerçekten en büyük yarayı yabancılardan değil, en yakınında sandığı insanlardan alıyor. Bu kitap bunu çok sert bir şekilde yüzüme vurdu ve bu durum beni gerçekten sinirlendirdi.
Ama beni en çok rahatsız eden ve kabul etmekte zorlandığım şey, küçük bir kız çocuğuyla ilgili olan sahneydi. 13 yaşındaki bir çocuğun dudağından öpülmesi (pedofili) benim için romantik ya da masum bir şey gibi değil, aksine son derece rahatsız edici hissettirdi. O an kitabın büyüsü tamamen bozuldu. İçimde ciddi bir huzursuzluk ve öfke oluştu. Bunu normalleştiren ya da sıradan bir şey gibi anlatan bir yaklaşım görmek beni kitaptan uzaklaştırdı.
Bu yüzden 'Kızıl' benim için sadece psikolojik olarak derin bir kitap değil, aynı zamanda beni rahatsız eden, sinirlendiren ve bazı yönleriyle reddetmek istediğim bir kitap oldu. Evet, güçlü bir anlatımı var, insan psikolojisini çok iyi yansıtıyor. Ama bazı sahneler bende hayranlık değil, tam tersine ciddi bir tepki ve öfke bıraktı.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.