Roman 1861 yılında Fransa’da başlar. Hervé Joncour 32 yaşındadır. Karısı ile birlikte ipek böcekçiliği yapılan bir kasabada yaşar. Geçimini ipekböceği yumurtası alıp satarak sürdürür.
İpek böceklerini salgın bir hastalık vurduğundan, sağlıklı yumurtalar alabilmek için Japonya’ya gitmesi gerekir. Hervé Joncour Japonya’ya ilk seyahatine 1861 yılının Ekim ayında başlar. Avrupa, Rusya ve Çin’i katederek üç ayda Japonya’ya ulaşır. İpekböceği yumurtalarını, çok zengin ve nüfuzlu bir adamdan satın alır ve bu adamın gözdesi olan kadına tutulur. Eve döndükten sonra da onu aklından çıkaramaz. Önümüzdeki yıllarda Japonya’ya yeniden seyahatler yapacak, kadınla tekrar karşılaşacaktır.
Arka kapağı okuduğumda, romanın pek hoşuma gitmeyeceğini düşündüm. Banal bir aldatma öyküsü okuyacağımı sandım. Kapaktaki “çocuk-kadın” ifadesi, adamın rahatsız edici bir şekilde çocuk yaştaki birine aşık olduğunu düşündürdü. Sorunlu bir egzotisizmin de işaretleri vardı. Ancak korktuğum başıma gelmedi. Gerçek bir aldatma öyküsü yerine, ulaşılamayan bir kadına duyulan müphem bir özlem buldum. Hatta adamın aşık olduğu büyük ihtimalle kadın değil, uzak bir mutluluk ihtimaliydi. Kadın çocuk yaşta değildi, sadece çocuk yüzlüydü (ya da ben öyle okumayı tercih ettim). Romandaki egzotisizm ise bir kültür karikatürüne dönüşmemişti.
Böylece kendimi hikayenin güzelliğine kaptırdım. Arka planda ipek böcekçiliği gibi niş ve estetik bir uğraş olması, altı ay süren zorlu yolculukların maceralı gizemi, evde bekleyen bir eş ve bekleyen tüm bir kasaba – çünkü geçimleri buna bağlı. Ve adamın, dilini bile bilmediği, sesini bile duymadığı bir kadına aşık olması... Yazarın üslubu da güzeldi. Dili sade, şiirimsi ve akıcıydı. Doğrusu anlatımı biraz mesafeli buldum. Karakterlerin iç dünyasına giremiyor, olan biteni daha çok dışarıdan gözlüyoruz. Bu da hikayenin güzelliğine rağmen, onunla aramda bir uzaklık yarattı. Yine de keyifli bir romandı, öneririm.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.