Aslında Otobiyogrofi tarzında olan, osamu dazai’nin hayatını konu alan, ana teması hatırladığım kadarıyla her geçen gün hissizleşmek, yabancılaşmak, erimek tadında bir eser. Sizi çok yormayacak hoş bir kitap
Oncelikle; popüler olduğu zaman alıp okudum (galiba tekrar mı popüler?) ve beklentimin altında kaldı. Abartıldığını düşündüğüm bir eser. Bakınız; kötü demiyorum, abartıldığını düşünüyorum diyorum. Konusu fikrimce çok dikkat çekici olsa da kalem ve içerik bakımından yeteri kadar tatmin edici ve etkileyici bulmadım. Bence basitti. Hatta çok beğenenlere bende karşılık çok şaşırmıştım. Beklentiyle okumanızı tavsiye etmem, beklentiler hep üzer zaten. Eğer merak ediyorsanız okuyun ama bana sorarsanız bence okumamak bir şey kaybettirmez. Eğer bu depresif ruh hallerini okumak hoşunuza gidiyorsa arada güzel okunabilecek bir kitap. Yazarından dolayı okumak istiyorsanız size aynı yazarın Batan Güneş isimli kitabını önermek isterim, bence bu kitaptan çok daha güzel ve etkileyici bir kitaptı. Bana pek bir şey hissettirip tatmin edemedi. Hissizleşme temasını okumak istiyorsanız ben şahsen başka eserlere bakmanızın sizin için daha doğru olacağı fikrindeyim. Bana pek duygu geçiremese de hoş, sade bir kitap.
Herkese iyi okumalar.