Franz Kafka’nın Babaya Mektup adlı metni,
onun hayatındaki en derin yaralardan birini açığa vurur:babasıyla olan zor ve baskıcı ilişki. Kafka,bu mektupta babasının otoriter,sert ve çoğu zaman sevgisiz tavırlarının kendi kişiliğini nasıl şekillendirdiğini anlatır.Mektup aslında hiçbir zaman babasına verilmemiştir;bir iç hesaplaşma,bir ruhun kendi yarasını dile getirme çabasıdır.
-Kafka’nın babasına yazdığı mektup, aslında babasız büyüyen ya da baba sevgisinden mahrum kalan herkes için bir metafor gibidir:
*Sevgi eksikliği,bireyin iç dünyasında derin bir boşluk bırakır.
*Bu boşluk,kimi zaman yazıyla,sanatla,kimi zaman da kendi içsel yolculuğuyla doldurulmaya çalışılır.
*Baba sevgisi olmadan büyümek,bir eksiklikten çok bir dönüşüm süreci olabilir;birey kendi içindeki baba figürünü yaratmak zorunda kalır.