Mukātil b. Süleyman bahane .Din
İnsanları övmek çok övmek yerden göğe kadar övmek hoş değil. Ama mevzu bahis Âkif hoca ise dengem şaşıyor . Benden şöyle bir insan çıkarmak kolay değil ve gram kadar farkında olmadan zihnime dokundu. İkna oluyorum ya. Adam bir şey söylüyor ve ben diyorum ki evet ben bunu düşünmeye çalışıyordum. Garip. Bu sevgi değil. Övgü değil. Ne bileyim hayranlık filan değil. Mesela onunla oturup bireysel sohbet etsem şu hislerim oluşmaz. Ortamında güzel. Gelişine söylesin hele ben bi dinleyeyim tartayım ne diyor. Böyle bir şeyler. Babamla yaşıt hocam, tabii ki benden çok çok çok önde olacak ilmine bir şey demiyorum ama zihni çok gelişmiş. Zaten ölçü benim zihnim değil de sadece her gün başka bir yönüne tanık olunca seren hoca 50 yılını vermiş bu işe, olabilir diye hatırlatma yapıyorum kendime. Muazzam bu zamanda onun zihni bana göre. Ona gerici diyemezsin ama modern zamanda ilerici de denilemez. Gerçekten garip bir adam. Profesörün de profesyonelini gördük elhamdülillah. Kaynak gibi bir şey. Eğer ben öyle biri olaydım, nasıl biri, hocasına öğrenci olabilecek biri. Tutar da Âkif hocayı malumat ederdim tüm camiaya. Öyle bir baş koyardım ki o dahi şaşırırdı kendine, nasıl bu hale getirdim bu talebeyi diye. Ama değilim. Bence ben o talebe değilim. Kafam gönlüm karışıktır benim. Bir tek mevzuya sevdalandım peşinden gideyim değilim. Yani ilmine ne kadar hayret ve hayranlık duyarsam duyayım ben bir Âkifking olamam. Ömür vermiş adam. Olsun o kadar. Eminim hayatında gurur duyduğu onlarca talebesi vardır ve ben bununla da gurur duyabilirim . No problema. Ama onunla tanış olmak kaliteli bir şey. Onu okumak zihnimi dinlendiriyor. Acayip garip bir şekilde vallahi bu çok çok çok tuhaftır, ben açıp Âkif hocayı dinleyebiliyorum. Asla ama asla bir hacı hoca açıp dinlemişliğim yoktur. Üstelik böyle durmadan yeni şeyler söylemek derdi de yok onun, aynı şeyleri söyler çoğunlukla ama çiğ durmaz. Çünkü zaten öyle bir şey mümkün değil, durmadan yeni şeyler söylenemez, asıl bunu yapanlarda hamlık. Bir kez bir arkadaşım sordu bana hocam ya Âkif hoca bir şey yapar da senin gözünden düşerse diye. Bilemem. Bana öyle geliyor ki yeri gözümde değil. Allah bilir nerede. Hem de ben bir kere adama şöyle dua ediyorum; Onu Allah sevsin.
Masal anlatacak bir hoca olmadığı için maalesef akademik takılıyorum onu okurken. Baya ciddi oluyorum. Tek tek tefsirleri karıştırıyorum. Yine de daha fazlasını yapabilmek isterdim.
Bana bir keresinde verdiği notu sordu söyledim, evet, evet, peki diğer dersleriniz dedi, ben de hepsi tam hocam dedim. Tam ne demek ben sistemi bilemiyorum dedi. Ben de o sorunca adımı unutabilirim. Hadi bakalım. Hepsi yüz demek istiyor ama söyleyemedi dedi bir arkadaş. Bir güldü ama ben keşke yer yarılsa dedim. Hocam başka nasıl ifade edilir bilemedim dedim. Demek ben dönem birincisiyle konuşuyorum dedi. O vay vay ben yok yok. Yok yok hiç sadece burda olduğum sürece öğrendim, öğrenmeye çalışıyorum dedim. Hayır hayırr ben iddialı insanları severim dedi. Değilim dedim ama kısıcıkk. Daha da uzatamadım çünkü öyle sakin ki seren olamıyorum. Ya da belki tam seren oluyorum. Onun için akademik biri olurdum ama ben çok iyi olamayacağımı düşündüğüm işlere girmem. Okumak evet yazmak hayır. Dedim ya. Bir sürü süper akademik öğrencisi olduğuna eminim, olsun da. Bu kitapta işlediği konuyu onun dışında kimden okusam kangren olurdum. Ama su gibi okudum. Böyle bir etki. Sıfır övgü. Pro gerçek.
··
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.