Mustafa’m, Mustafa Kemal’im…
4 Gün 3 Gece ile karar vermiştim bir daha asla 
Ayşe Kulin okumayacağıma… “Balıklar ve misafirler üç gün sonra kokar!” diyordu kitabında. Öyle derin bir konu ele alınışıyla ancak o kadar kokabilirdi. #249919589 Ve sonra Mustafa Kemal ile ilgili, üstelik onun ağzından yazdığı bir kitap çıkardığını duydum. Duymak bile heyecan vericiydi, kim bilir okumak nasıl olurdu… Birkaç ay tutabildim ancak kendimi! Cüneyt Arkın misali, “Yeminimi bozdum!”
“Kadınlarını yok sayan toplumlar yerlerinde saymaya mahkûmdur.”
İtiraf ediyorum,
Kimi bölümler heyecan vericiydi.
Mustafa Kemal’i okumadığım, onu yaşadığım bölümler… Onun son zeybeği! “Bu benim son dansım, son zeybeğim. Söyle rahat bıraksınlar beni, yanına zeybek oynayarak geleyim.” youtube.com/watch?v=-73jXTE... Ama heyecanımın nedeni kuşkusuz zihnimdeki Mustafa Kemal’di. Hem heyecanımın, hem ruhumdaki hıçkırıkların… “Ben gülmüştüm ama benden başka kimse gülmüyordu. Becerdin, Mustafa Kemal! Hıçkırığı kahkahaya çevirmeyi de becerdin, aferin sana, dedi iç sesim.”
“Beni ölümden kurtaran yazgım, bana, ‘Yapayalnız kal,’ diye de buyurmuş olmalı ki ben ömrümü hep kesif bir ormanın içinde tek başına bir ağaç gibi sürdürdüm.”
Hepimizin bir Mustafa Kemal’i var kitaplardan bildiği,
Hepimizin bir Mustafa Kemal’i var dedelerinden dinlediği,
Hepimizin bir Mustafa Kemal’i, yüreğinde yeşerttiği, yücelttiği…
Mithat Cemal Kuntay misali, “Şimdi vatan bir insan gibi ölürken bir insan bir vatan gibi ayaktaydı: Mustafa Kemal!..”
Ve 
Falih Rıfkı Atay,
“Salondan çıktıktan sonra, Hacı Adil'e bu zatın kim olduğunu sordum.
- Mustafa Kemal Bey, dedi.
Sonra biraz şaşıca gözlerini manalaştırarak, ilave etti:
- Yamandır!”
youtube.com/watch?v=XJLzSl9...
Ve hepimizin bir Mustafa Kemal’i var, anlatsa en az bu kadar duygulandıracağı! En az bu kadar doyuracağı! “Okuyacaklarınızı, O’nun hakkında yazılmış pek çok kitabı okuyup inceleyerek edindiğim birikimi yüreğimdeki Atatürk sevgisiyle harmanlayarak yazdım.”
O kadar basmakalıp cümleler vardı ki… “Beni okula başlayacağım yıl Selanik’te açılan ve Avrupai bir eğitim veren Şemsi Efendi adlı özel mektebe yazdırmıştı.” Şemsi Efendi Mektebi, adının yanına Kemal isminin eklenmesi sanki ortaokul sosyal bilgiler kitabında yer alır gibiydi. Ve bazı cümleler gerçek anlamıyla üslup olarak rahatsız etti: “Sanki çocuğu senden yüce Rabbim esirgedi, Mustafa, sen kendi maymun iştahın yüzünden hangi kadında karar kılacağına karar veremedin.” “Hayatım boyunca onlarca kadın tanıdım, kimiyle gönül eğledim, kimine acıdım, kimiyle mektuplaştım…” Manevi kızını “Neymiş, âşık olmuş!” diyerek basite indirgemesi, “dans etmeyi, şarkı söylemeyi ders çalışmaktan ve dil öğrenmekten daha çok seviyordu,” diyerek eleştirmesi… Ki Atatürk gibi bir sanat adamının böyle bir cümleyi kurma ihtimalini dahi aklım almıyor! Ve yaptığı evliliğin tek suçlusu olarak daimi kendini görmesi… youtube.com/shorts/_es7rE2XN-Q
“Allah rüyamda bile bana bir savaş daha göstermesin, Salih,” dedim sesimi azıcık yükselterek, “çünkü dünya üzerinde savaştan daha kötü bir şey yoktur!”
Ayşe Kulin kitabın sonunda diyor ki, “Benden Atatürk’e dair bir kitap talep eden yayıncılarım Faruk Bayrak ve Vedat Bayrak’a…” Ancak talep üzerine kaleme alınan bir kitap Atatürk’ü bu kadar yavan, duygusuz ve üslupsuz anlatabilirdi diye düşünüyorum. Ben çocuk Mustafa’yı, delikanlı Mustafa Kemal’i, dost, âşık, evli, boşanmış ve en sonunda da her dem yalnız Mustafa Kemal’in iç dünyasını çok daha farklı yaşamak isterdim. “Hatalarım olduysa O beni bağışlar,” diyor yazar. Ben bir okur olarak bağışlayamıyorum. 4 Gün 3 Gece’den sonra, 
Aylardan Kasım Günlerden Perşembe ile Ayşe Kulin’in kalemine kalıcı olarak veda ediyorum. Çok denedim ama olmadı, 
Tezer Özlü’nün dediği gibi, “Çok isterdim, olmadı. Zaten çok istediğim hiçbir şey olmuyor.” youtube.com/watch?v=RZne-uJ...
4 Gün 3 Gece ile karar vermiştim bir daha asla Ayşe Kulin okumayacağıma… “Balıklar ve misafirler üç gün sonra kokar!” diyordu kitabında. Öyle derin bir konu ele alınışıyla ancak o kadar kokabilirdi. #249919589 Ve sonra Mustafa Kemal ile ilgili, üstelik onun ağzından yazdığı bir kitap çıkardığını duydum. Duymak bile heyecan vericiydi, kim bilir okumak nasıl olurdu… Birkaç ay tutabildim ancak kendimi! Cüneyt Arkın misali, “Yeminimi bozdum!”
“Kadınlarını yok sayan toplumlar yerlerinde saymaya mahkûmdur.”
İtiraf ediyorum,
Kimi bölümler heyecan vericiydi.
Mustafa Kemal’i okumadığım, onu yaşadığım bölümler… Onun son zeybeği! “Bu benim son dansım, son zeybeğim. Söyle rahat bıraksınlar beni, yanına zeybek oynayarak geleyim.” youtube.com/watch?v=-73jXTE... Ama heyecanımın nedeni kuşkusuz zihnimdeki Mustafa Kemal’di. Hem heyecanımın, hem ruhumdaki hıçkırıkların… “Ben gülmüştüm ama benden başka kimse gülmüyordu. Becerdin, Mustafa Kemal! Hıçkırığı kahkahaya çevirmeyi de becerdin, aferin sana, dedi iç sesim.”
“Beni ölümden kurtaran yazgım, bana, ‘Yapayalnız kal,’ diye de buyurmuş olmalı ki ben ömrümü hep kesif bir ormanın içinde tek başına bir ağaç gibi sürdürdüm.”
Hepimizin bir Mustafa Kemal’i var kitaplardan bildiği,
Hepimizin bir Mustafa Kemal’i var dedelerinden dinlediği,
Hepimizin bir Mustafa Kemal’i, yüreğinde yeşerttiği, yücelttiği…
Mithat Cemal Kuntay misali, “Şimdi vatan bir insan gibi ölürken bir insan bir vatan gibi ayaktaydı: Mustafa Kemal!..”
Ve Falih Rıfkı Atay,
“Salondan çıktıktan sonra, Hacı Adil'e bu zatın kim olduğunu sordum.
- Mustafa Kemal Bey, dedi.
Sonra biraz şaşıca gözlerini manalaştırarak, ilave etti:
- Yamandır!”
youtube.com/watch?v=XJLzSl9...
Ve hepimizin bir Mustafa Kemal’i var, anlatsa en az bu kadar duygulandıracağı! En az bu kadar doyuracağı! “Okuyacaklarınızı, O’nun hakkında yazılmış pek çok kitabı okuyup inceleyerek edindiğim birikimi yüreğimdeki Atatürk sevgisiyle harmanlayarak yazdım.”
O kadar basmakalıp cümleler vardı ki… “Beni okula başlayacağım yıl Selanik’te açılan ve Avrupai bir eğitim veren Şemsi Efendi adlı özel mektebe yazdırmıştı.” Şemsi Efendi Mektebi, adının yanına Kemal isminin eklenmesi sanki ortaokul sosyal bilgiler kitabında yer alır gibiydi. Ve bazı cümleler gerçek anlamıyla üslup olarak rahatsız etti: “Sanki çocuğu senden yüce Rabbim esirgedi, Mustafa, sen kendi maymun iştahın yüzünden hangi kadında karar kılacağına karar veremedin.” “Hayatım boyunca onlarca kadın tanıdım, kimiyle gönül eğledim, kimine acıdım, kimiyle mektuplaştım…” Manevi kızını “Neymiş, âşık olmuş!” diyerek basite indirgemesi, “dans etmeyi, şarkı söylemeyi ders çalışmaktan ve dil öğrenmekten daha çok seviyordu,” diyerek eleştirmesi… Ki Atatürk gibi bir sanat adamının böyle bir cümleyi kurma ihtimalini dahi aklım almıyor! Ve yaptığı evliliğin tek suçlusu olarak daimi kendini görmesi… youtube.com/shorts/_es7rE2XN-Q
“Allah rüyamda bile bana bir savaş daha göstermesin, Salih,” dedim sesimi azıcık yükselterek, “çünkü dünya üzerinde savaştan daha kötü bir şey yoktur!”
Ayşe Kulin kitabın sonunda diyor ki, “Benden Atatürk’e dair bir kitap talep eden yayıncılarım Faruk Bayrak ve Vedat Bayrak’a…” Ancak talep üzerine kaleme alınan bir kitap Atatürk’ü bu kadar yavan, duygusuz ve üslupsuz anlatabilirdi diye düşünüyorum. Ben çocuk Mustafa’yı, delikanlı Mustafa Kemal’i, dost, âşık, evli, boşanmış ve en sonunda da her dem yalnız Mustafa Kemal’in iç dünyasını çok daha farklı yaşamak isterdim. “Hatalarım olduysa O beni bağışlar,” diyor yazar. Ben bir okur olarak bağışlayamıyorum. 4 Gün 3 Gece’den sonra, Aylardan Kasım Günlerden Perşembe ile Ayşe Kulin’in kalemine kalıcı olarak veda ediyorum. Çok denedim ama olmadı, Tezer Özlü’nün dediği gibi, “Çok isterdim, olmadı. Zaten çok istediğim hiçbir şey olmuyor.” youtube.com/watch?v=RZne-uJ...·
4.551 Gösterim
12 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu üç puanı yazarın geçmişte okuduğum ve başarılı bulduğum kitaplarından yola çıkarak verdim. Aradığımı bulamadığım bir kitap oldu.
Cüret ettim bende okumaya hocam. Bakalım ben ne kadar pişman olacağım bu kitabı okuduğuma...
Ayşe Kulin’in kalemine ve Atatürk sevgisine saygım sonsuz; ancak bu kitabın aceleye getirildiği ve yeterli bir editöryal süreçten geçmediği kanaatine vardım. 176 sayfalık kısa bir metinde aynı cümlelerin ve anıların defalarca tekrarlanması okuma keyfini belirgin biçimde zedeliyor. Yazarın samimiyeti her satırda hissedilse de teknik açıdan bu eser, ne yazık ki beklentilerimi karşılamaktan uzak kaldı.
Aynı fikirdeyim. Sipariş üzerine gibi duruyor kitap. Böyle bir konu çok daha emek ve duygu aktarımı istiyor.
Reklam
Yorumlarınıza katılıyorum. Söz konusu Atatürk olunca heyecanlıyor insan hele de onun ağzından yazılmış bir bir kitap olunca ama tam bir hayal kırıklığıydı.
Lisede hocamız 
Veda romanını okutmuştu. Bana çok tuhaf gelmişti; kitaba da yazara da bir türlü ısınamamıştım. Böyle düşünen tek ben değilmişim. Elinize sağlık.
Veda romanını okutmuştu. Bana çok tuhaf gelmişti; kitaba da yazara da bir türlü ısınamamıştım. Böyle düşünen tek ben değilmişim. Elinize sağlık.