Kitabın aslında 'insanlar okusun' diye yazılmaması yani aslında bir Roma İmparatoru olan Marcus Aurelius'un bu kitabı kendi kendine öğüt vermek için yazması ve bizim bunları okuyor olmamız zaten kitaba olan ilgiyi en baştan artırıyor bence.Kitap boyunca İmparator bize şu soruyu fısıldıyor: “Dış dünyadaki kaosla baş edemiyorsan, kendi içindeki kaleye neden çekilmiyorsun?” Stoacılık felsefesinin en saf halini izliyor gibi bir şey oluyoruz aslında burada. Olayları kontrol edemeyiz, ama onlara verdiğimiz tepkileri kontrol edebiliriz.Özellikle de bir imparator olup yani bir bölgenin en güçlü insanı olup zevkince her türlü kötülüğü yapabilecekken bu denli bir iradeye ve farkındalığa hayran kaldım diyebilirim.Tarih, eline sınırsız güç geçenlerin nasıl canavarlaştığına dair karanlık örneklerle dolu. Ama Aurelius, dünyanın en tepesindeyken, kimseye hesap vermek zorunda değilken bile sadece kendi vicdanına hesap veriyor.O, kılıcının keskinliğini halkına değil, kendi nefsinin zayıflıklarına doğrultmuş bir hükümdardı da diyebiliriz en kısa haliyle...
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.