Bu kitabı okurken en çok şunu hissettim: Jung aslında dünyayı değil, insanın kendi içindeki karanlığı anlatıyor. Bireyin kalabalıklar içinde nasıl eridiğini, düşünmeden bir fikrin ya da sistemin parçası olabildiğini çok çarpıcı bir şekilde gösteriyor.
Özellikle “bilinçdışı kader olarak yaşanır” fikri beni uzun süre düşündürdü. Çünkü insan gerçekten de yüzleşmediği yanlarını başkalarına yüklüyor. Kitap boyunca sanki sürekli şunu fısıldıyor: Önce kendini tanı, yoksa başkalarının gölgesinde yaşarsın.
Kitle psikolojisiyle ilgili bölümler oldukça sert ama gerçekçi. Modern insanın yalnızlığını ve içsel kopuşunu çok net anlatıyor. En etkileyici tarafı ise çözümü dışarıda değil, içeride araması. Özgürlüğü politik ya da toplumsal değil, ruhsal bir mesele olarak ele alıyor.
Benim için ağır ama düşündüren bir kitaptı. Altını çizdiğim çok yer oldu. Hızlı okunacak bir kitap değil ama sindirerek okunduğunda insanın kendine bakışını değiştiriyor.
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.