Huxley, yaşadığı dönemi gereği Adolf Hitlerin yeni yeni totaliter rejimle insanları korkutarak bastırıyorken; Huxley, Cesur Yeni Dünya’da konuyu düşünmeye engelleyecek şekilde meşgul ve mutlu edecek “soma” ile bastırılıyor ama üzücü kısım topluluk bunu gönüllü olarak yapıyor. İnsanların düşünmeyi bırakarak haz yoluyla uyuşturulmaktan hoşlanmalarını ele alıyor.
Ürkütücü bir distopya olan bu kitabın günümüzdeki bazı olayları anımsatması beni biraz ürküttü. İnsanlar, sözde mutluluğu sağlayan soma adlı hapı alırken bizim günümüzde sosyal medyayı kullanma şeklimiz,yalnızca mutluluğu hedeflememiz,sürekli yeniye olan açlıkla alışverişe yönelmemize ve daha nicelerine benzettim.Sanki bu telaş içerisinde düşüncelerimiz sadece yüzeysel kalıyor gibi. Düşünmekten hep daha mühim işlerimiz var ve buna vakit yokmuş gibi.
İnsanların mutlu olması için değil de sistemi sorgulamamak adına uyuşturulması ve bunun mutluluk olarak adlandırılması da çok acı verici. İnsanlar baskıyla bir yere kadar sindirilebiliyorken iç konforla bu durum ucu olmayan bir yere gidiyor.
Kitapta bahsedildiği gibi acı olmadan derinlik olmuyor.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.