Aldığı ödüller ve kitaptan uyarlanan dizide Paul Mescal’ın performansını beğendiğim için kitabı okudum. Sorunum kitabın kötü olması değil; bende hiçbir iz bırakmaması.
Marianne ve Connell’ın ilişkisi baştan sona askıda. Ne tam kopuyorlar ne tam kavuşuyorlar. Yaşananlar var ama bir ağırlık yok; konuşmalar var ama bir derinlik hissi oluşmuyor. Roman, büyük dramatik anlardan çok bu adı konulamayan, sürekli yarım kalan ilişkinin gri tonlarını anlatıyor. Bir noktadan sonra bu belirsizlik anlamlı değil, yorucu geldi.
Ben biraz daha yoğunluk, biraz daha derinlik aradım. Benim için duygusal olarak boşlukta kalan bir hikaye oldu.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.