Yaşamak İncelemesi!Edebiyat & Roman
Kitap, varlıklı bir ailenin tek oğlunun tüm mirasını kumarda kaybederek ailesini fakirliğe mecbur bırakan ve Çin’in en travmatik dönemlerinde yaşamak için çabalayan Fugui ve ailesini konu alıyor.
Sosyal medyada birçok kişide görmüş, merak ederek eklemiştim kütüphaneme kitabı. İtiraf etmek gerekirse okuduğum süre zarfı boyunca “Ne vardı da bu kadar popüler ettiniz?” düşüncesi hiç eksik olmadı aklımdan. Hatta öyle ki kitabın çoğu kısmında gereksiz abartılan eserlerden biri olduğunu düşünmüş, tüm beklentimi kaybetmiştim. Kitap bittiğinde ve üzerine düşündüğümde bu düşünceler bir bir yok oldu diyebilirim. Zira okurken fark edilen değil, bittikten sonra düşünüldüğünde anlaşılan bir eser Yaşamak.
Omuzlardaki onca yüke, yürekteki kor aleve rağmen yaşamın devam ettiğini ve yükün artsa da alevin harlansa da devam edeceğini çok net bir şekilde gösteriyor kitap. Sadece ülkemizde değil, dünyada daha fazla ‘devam edemeyecekmiş’ hissiyatıyla hayat sürdüren insanların varlığını düşündüğümde bunun üzerine çok güzel bir anlatı olduğunu söyleyebilirim.
Her şeyden önce karakterin her acısını büyük isyanlarla, depresyonlarla yaşamamasını çok sevdim. Acısını sessizce, yaşarken yaşayan bir adam vardı karşımızda. Her şeyi geride bırakmadan acısını önüne katarak devam eden bir adam. Bu kesinlikle ince ama çok şey anlatan detaylardan biriydi.
Fugui’nin yaptıklarından pişman olup telafi etmek için gösterdiği çaba bizden biriymiş hissiyatını fazlasıyla verdi okurken. Bizler de öyle değil miyiz? Önce kırıyor, zarar veriyor ardından o zararı toparlamak için emek sarf ediyoruz. Fugui’nin kitabın en başında aile mirasını kaybederek kitabın sonuna kadar ailesinin geçimini sağlaması gibi zararımıza emek biçiyoruz.
Sinir bozucu bir karakteri, tasvip etmediğim düşünceleri vardı Fugui’nin. Hatta sırf bu yüzden okurken onunla anlaşamamış, onu anlamayı yer yer reddetmiştim ama kitabı bitirip üzerine düşününce fark ettim ki hepimizin bir başkasına gelen yanlış düşünceleri, sinir bozucu yanları var. Sadece biz bunun farkındalığını yaşamıyoruz. Bunu gördüğüm anda Fugui’nin bizden biri hissiyatı derinleşmiş, kitap biraz daha hayata dair gerçeklikle yüzleştirmişti.
Anlatılanların yanı sıra anlatım tarzı yalın ve akıcıydı. Sohbet havası içerisindeydi, bu da okurken akıp gitmesini sağlamıştı. Elbette bazılarımız bu tipte bir eserin süslü bir anlatıma ihtiyacı olduğunu, bu noktada noksan kaldığını düşünebilir ama burada odağın anlatımdan ziyade anlatılanda olduğunu düşündüğümüzde dildeki yalınlığın doğru bir tercih olduğunu görebiliyoruz.
Sözün özü; üslubuyla, hikâyesiyle acı ama gerçekçi bir roman Yaşamak. Hayatı pembe yanlarıyla değil de gri taraflarıyla görmeye ihtiyacınız olduğunda size bunu verebilecek bir eser. İyi okumalar dilerim.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.