Ben günah kadar beyazım, o tövbe kadar kara.
Bunu gördüm bir yerde, çıkamadım içinden. Şiir budur. Günah kadar beyaz olmak ne demek, tövbe kadar kara olmak ne demek. Ben şöyle diyorum buna, kemâlde noksanimiş incinen incitenden.
Hiçbir şey ama hiçbir şeyde tek bir suçlu aramamak lazım. İncinen haklıdır diye bir kaide yok. Kendini incittirmemek bir dereceye kadar insanın elinde. Ben burada şiirsel bir incinmeden bahsediyorum. İnsanın elinde olmayan maddi felaketleri kastetmiyorum. Hep ben incindim hep beni kırdılar doğru bir zihniyet değil. Bunun sonu da yok ki. Mecburuz. Kendi suçumuzu da olaya dahil etmeye mecburuz. Evet sen günah olabilirsin ama beyazsındır, evet o tövbe olabilir ama karadır. Şiir işte.
Baya baya Şiir.
Lisede iki tane şiiri hep dilimize dolardık, mona rosa akgüller beyaz güller, bir de üşüyorsan sence ceketimi al. Şiir cahili lise talebesi işte.
Yukarıdaki dize için okudum ama başka başka güzellikler de buldum. Şiirin azizliği.
Allah rahmet eylesin.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.