Şato, her yerdedir ama hiçbir yerdedir.Edebiyat
Şato, cevap veren bir roman değildir. Soru olarak kalan bir romandır. Ve bittiğinde insana huzur değil, hafif bir varoluş sıkıntısı bırakır.
Belirsizlik, bürokrasi, ulaşamama, sürekli ertelenme ve sinir bozucu bir bekleyiş. K.’nın şatoya ulaşma çabası aslında bir işe kabul edilme meselesi değil, bir anlam arayışıdır. Ve en kritik nokta Şato belki bir yer değil. O bir otorite olabilir, Tanrı olabilir, devlet olabilir, kabul edilme ihtiyacı olabilir ya da insanın ulaşamadığı iç huzur olabilir.
Kitap bitince bende tuhaf bir his bıraktı. Çünkü çözüm yoktu, netlik yoktu, son yoktu, tatmin yoktu. Ve işin ironisi, bu bilinçliydi. Zaten Kafka bu eseri tamamlayamadan ölmüş. (Yakın arkadaşı ve edebi vasisi Max Brod tarafından düzenlenip yayıma hazırlanmıştır) Ama bu yarım kalmışlık bile Şato’nun o ulaşılamaz ruhuna o kadar uygun ki.
Tamamlanmamış olması resmen temaya hizmet ediyor. Çünkü K.’nın mücadelesi de sonuçlanmıyor. Kafka bize şunu söylüyordu sanki: “İnsan bazen bir yere ulaşmak için değil, ulaşamayacağını bilmeden çabalamak için yaşar.”
Sözün özü; farklı bir kitaptı. Okurken sonu nereye bağlanacak diye düşünüp, sonuna gelince de “sanki gerçekten böyle bitmeliydi” diyorsunuz.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.