Öncelikle Momo için çocuk kitabı diyecekler sakın aldanmayın! Hayır, Momo çocuk kitabı değil. Her yaştan insanın okuyacağı ve kendine bir şeyler katabileceği, durup düşüneceği bir kitap. Çocuklar için içinde öncelikle dostluk bilinci var. Hem de öyle çocukça ve masum bir dostluk, saf. Macera var hem de sonu mutlu biten. Zaman algısı, çocuk eğitimi, iletişim becerisi, insan ilişkileri ve en önemlisi yalnızlaşan toplumun eleştirisini yapıyor yazar.
Hikaye, kim olduğu ve nereden geldiği bilinmeyen küçük bir kız olan Momo’nun eski bir amfitiyatroda yaşamaya başlamasıyla başlıyor. Momo’nun en önemli özelliği insanları gerçekten dinleyebilmesi. (Yani bugün modern toplumda en eksik olan iletişim becerisi) Onu ziyaret eden insanlar, onun yanında kendilerini daha iyi hissediyor ve sorunlarına çözüm buluyorlar. Çünkü Momo onları gerçekten dinliyor ve hiçbir şey söylemese de insanların durup kendilerini fark edebilmesini sağlıyor.
Momo’nun bir sürü arkadaşı oluyor. En yakın arkadaşları Gigi ve Peppo mesela çok zıt iki karakter olmasına rağmen Momo ile çok iyi anlaşıyorlar. Çocuklar Momo ile oyunlar oynamak için her gün amfiye geliyorlar çünkü Momo ile oynanan oyunlar da oyuncak yok. Tamamen hayal gücüyle yeni yeni oyunlar oynayıp maceradan maceraya koşuyorlar. Bu çocuklar ailesinin onlara zaman ayırmadığı pahalı oyuncaklarla ebeveynlik görevlerini yerine getirdiğini düşünen insanların çocukları. Burada yine modern toplumun çocuk eğitimi üzerine eleştirisini yapıyor yazar.
Bir süre sonra ortaya çıkan “Duman Adamlar” insanların zamanını çalarak onları sürekli acele eden, üretmeye ve tasarruf etmeye çalışan bireylere dönüştürüyor. İnsanlar zaman kazandıklarını sanırken aslında yaşamın anlamını kaybetmeye başlıyorlar. Sürekli çalışan çalıştıkça daha fazla kazanacağını, daha mutlu olacağını, zamanını arttıracağını zanneden insanlar aslında sonsuz bir döngünün içinde mutsuz, hiçbir şeye zamanı olmayan asık suratlı insanlar haline geliyorlar. İşte Momo bu düzen içinde zamanın kıymetini bilen yani duman adamların düşmanı olarak görülebilecek tek kişi. Bu yüzden zorunlu bir maceraya atılıyor.
Sonuç olarak Momo, yalnızca küçük bir kızın macerasını anlatan masalsı bir hikâye değil; modern insanın zamana, ilişkilere ve hayata bakışını sorgulatan güçlü bir eleştiri sunuyor. Yazar, bir yandan duman adamlar üzerinden kapitalist düzenin “daha çok çalış, daha çok kazan, daha mutlu ol” vaadini sorgulatırken bir yandan da Momo üzerinden gerçek zenginliğin paylaşılan zaman, kurulan sahici ilişkiler ve hayal gücü olduğunu okuyucusuna hatırlatıyor. Her şeyin hızla akıp gittiği bu çağda zamanın biriktirilecek bir şey değil anlamlı yaşanacak bir değer olduğunu göstermeye çalışıyor. Bu yönüyle her yaştan insana hitap edeceğini düşündüğüm bu kitap şiddetle tavsiyedir!
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.