Bu kitap hakkında yapılan “konusuna detaylı bakmadan okuyun” uyarısını bitirdiğimde çok daha iyi anladım. Uyarı vericem ve oradan sonrasını kitabı okumayanlar okumasın bence. Çünkü kitap, okurun deneyimlemesini istediği bir kırılma anına sahip. O kırılma önceden bilinirse romanın büyüsü ciddi şekilde azalır. -kişisel ve kitlesel görüş-
İlk 100 sayfa boyunca şunu düşündüm:
“Hiçbir şey anlamıyorum.”
Romanın ilk yüz sayfası neredeyse tamamen Ev’in tasviriyle geçiyor: sonsuz salonlar, heykeller, gelgitlerle dolan alt katlar ve şükreden bir anlatıcı. Bu bölüm bilinçli olarak yorucu ve kaotik. Çünkü bağlam yok. Ne olduğunu bilmiyoruz, sadece nasıl göründüğünü biliyoruz.
Sonra bir kırılma anı geliyor ve şunu fark ediyorsunuz:
Mesele mekân değil, mesele bilinç.
Atmosfer açısından roman oldukça güçlü. Karanlık ama huzurlu, kaotik ama ritmik bir yapısı var. Tasvirler zihinde net görüntüler bırakıyor; fanartların bu kadar etkileyici olması boşuna değil.
Piranesi, olay örgüsünden çok bilinçle ilgilenen bir roman. Mekânı değil algıyı anlatıyor. Bu yüzden sabır isteyen ama karşılığını zihinsel düzeyde veren bir kitap.
𝐃𝐄𝐕𝐀𝐌𝐈 𝐒𝐏𝐎𝐈̇𝐋𝐄𝐑 𝐎𝐋𝐌𝐀𝐒𝐀 𝐃𝐀 𝐎𝐊𝐔𝐌𝐀 𝐙𝐄𝐕𝐊𝐈̇𝐍𝐈̇ 𝐎𝐋𝐔𝐌𝐒𝐔𝐙 𝐄𝐓𝐊𝐈̇𝐋𝐄𝐘𝐄𝐁𝐈̇𝐋𝐈̇𝐑
Evetttt. Mesele mekân değil, mesele bilinç. Demiştik. Bu noktada şöyle bir yorum yapmak istiyorum. Alice Harikalar Diyarında’da Alice tavşan deliğinin fiziğini açıklamaz; çünkü önemli olan düşmenin nasıl gerçekleştiği değil, o düşüşün zihinde açtığı yarıktır. Piranesi’de de dünyalar arası geçişin mekaniği anlatılmıyor. Çünkü roman kapının nasıl açıldığını değil, o kapıdan geçince insanın kim olduğunun nasıl değiştiğini anlatıyor.
Romanın en güçlü yanı ise Piranesi’nin zihinsel parçalanmasını yansıtma biçimi. Günlükler ilerledikçe tek bir -ben- olmadığını hissediyoruz. Ev’in naif ve şükreden Piranesi’si, geçmiş kimliği ve bu iki benliği fark eden üçüncü bir bilinç katmanı. Bu parçalanma psikolojik bir çözülme ve yeniden kurulma süreci gibi ilerliyor. Yazar bunu büyük dramatik sahnelerle değil, ton değişimleri ve dil kırılmalarıyla veriyor. Yine de bazı eksiklikleri yok değil. Bu kadar zihin ile oynayan bir kitapta karakterlere çok az değinildiğini düşünüyorum. Kesinlikle daha uzun bir kitap olabilirdi. Olmalıydı.
Bu kitabı okuyanlara şunu sormak isterim: Dünyalar arası geçişlerin açıklanmaması sizce bilinçli bir tercih miydi, yoksa bir eksiklik mi?
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.