Savaş, insanlık tarihinin en önemli sert gerçeklerinden biridir.
“Hikayelerin unutulmuşları hep çocuklardır. “
(Clara Dupont)
Svetlana Aleksiyeviç (1985) kaleme aldığı “Son Tanıklar: Çocukluğa Aykırı Yüz Öykü” kitabını İkinci Dünya Savaşı’nı Sovyetlerde yaşamış olan çocukların anlatımlarından yola çıkarak oluşturmuş.
Monologlar şeklinde, çocuk tanıkların üzerinden, savaşın ne denli acımasız ve zorlu koşullarının anlatıldığı bir çeşit tarihi hafıza oldu benim için.
Yitip giden bir çocukluk ve masumiyet ; dolaysız, yalın, samimi, yalansız ve oldukça gerçek bir sözlü hafıza.
Hayat boyu belki de onarılamayacak derin yaralar, derin izler…
Toplumsal belleğe katkıda bulunan bu kitabı ilgili okurlara tavsiye ediyorum.
KitaplaKalın
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.