Kitabı size bir alıntı şeklinde özetleyeceğim. Şairin eşi vefat ettikten sonra ölümü ve yalnızlığı çok güzel bir şekilde kaleme almış. Acısını, neler hissettiğini iliklerinize kadar hissetmemek mümkün değil. "Ne aşklar var be" sözü tekrar aklımıza gelmedi değil.
"Tuhaf bir adam oldum
Kendimle konuşuyorum evin içinde
Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum
Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum
Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı
El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle
Merak etme, mutfağı tertemiz ettim
Terlikler senin istediğin gibi duruyor
Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı
Bir kahve yapayım diyorum
İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana
Sensizlikten midir nedir
Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum.
İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum."
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.