TKP geleneğinden gelen ve sosyalist gerçekçi edebiyatın öncülerinden olan Fahri Erdinç'in, sürgün yıllarında (Bulgaristan) yazdığı, Türkiye kırsalındaki feodal sömürüyü, ağalık düzenini ve köylünün uyanışını anlatan romanıdır. Resmi edebiyat tarihinin unutturmaya çalıştığı bu eser, Anadolu insanının sadece yoksul değil, aynı zamanda direnmeye ve kendi kaderini eline almaya çalışan o gizli gücünü görünür kılar. Dilindeki yalınlık ve politik netlik, sınıf mücadelesinin edebiyattaki doğrudan yansımasıdır. Devrimci edebiyatın, sürgünde bile vatanındaki kavgayı nasıl omuzladığının edebi kanıtıdır.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.