Korkuyla karışık olmadığında adı "aşk" olmuyor ki zaten. Aşkın doğası o. Ve aşktaki korkunun temelinde "mahvetme korkusu" yatar. Çünkü bir defa mahvedildiğinde kelebek uçar gider. "Mahvolma korkusu" aşkta olmaz, o çok daha farklı motivasyonlarla ortaya çıkan daha değersiz bir bağlanma biçimidir.
Çünkü aşk kontrolü kaybetmek demek İnsanlar genellikle bilinmezlikten ve savunmasız kalmaktan korkarlar Kalbini birine açtığında ona seni incitme gücünü de vermiş oluyorsun Belki de bu risk onlara çok büyük geliyordur
İnsanlar çok düşündükleri için az yasarlarda o yüzden.. duygularını bastırır yerine sürekli sorular gelir aklına güvenilir mi,doğru karar mi. Sürekli korku vardır sonunu düşünme gibi,onaylanma isteği vardır her durumda ve bunun gibi durumlar
Bazı insanlar aştan korkar çünkü sevgi onlar için güvenli bir yer olmadı. Küçükken sevilmek yerine güçlü olmak zorunda kaldılar. Bu yüzden biri gerçekten yaklaşınca hem akıllarından hem de kalplerinden “ya yine yalnız kalırsam” düşüncesi geçer ve kendilerini geri çekerler. Aslında korktukları şey aşk değil tekrar yalnız kalma ihtimali