Biz bu konuda Yunanlılar kadar şanslı değiliz. Nitekim Yusuf Has Hacib; Oğuz Kağan'dan, Uluğ Türk'ten değil, sembolik dört kahramandan yazdı. Nizami Gencevi beş mesnevisinin hiçbirinde Türk mitlerinden, Türk kahramanlarından söz açmadı. Demir vücutlu İsfendiyar'dan bahsetti, Temir Boko'nu unuttu. Hüsrev'den konuştu, Anuşirevan'ı adalet sembolü yaptı. İskender'in adeletini öve öve bitiremedi, Türk hükümdarlarının kutundan, halk karşısındaki sorumluluğundan yazmadı. Ali Şiir Nevai gibi büyük şairimiz de Mete’nin, İlteriş’in, Bumin Kağan’ın, Kültigin’in il kurmalarından, aç milleti doyurmalarından, çıplakları giydirmelerinden, yönetim sisteminin demokrat oluşundan bahsetmedi.
Mevlana, Mesnevi'sinde uzun uzun ahlaki hikayeler anlattı ama Türk ahlakından, Türk marifetinden bahsetmedi.
Sayfa 13
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.