Modern kapitalist devletin, bedeni parçalayarak cezalandırma (işkence/idam) yönteminden, ruhu disiplin altına alan (kapatma/gözetleme/Panoptikon) iktidar teknolojilerine geçişini inceleyen parlak bir yapısalcı soykütük çalışmasıdır. Foucault, hapishane, okul, fabrika, kışla ve hastane gibi kurumların aslında aynı disiplin mantığıyla işlediğini ve "uysal bedenler" yarattığını mükemmel analiz eder. Ancak iktidarı, sınıf ilişkilerinden ve devletin maddi tekelinden bağımsız, her yere yayılmış "belirsiz" bir ağ olarak tanımlaması, mücadele hedefini (burjuva devletini parçalamayı) silikleştiren anarşizan bir sapmadır. Mekanizmaları teşhis etmede dahi, devrimci reçete sunmada pasifisttir.
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.