Yalom, bu kitabında pandemi döneminde “şimdi ve burada” yaklaşımı yaptığı tek seanslık terapileri anlatıyor. Kitapta tek bir tema hakim değil. Ölüm, yalnızlık, yaşlanma, demans, kimlik ve anlam arayışı gibi birçok tema seansların içinde yer alıyor.
Kitabın beni en çok etkileyen yönü, Yalom’un yalnızca iyi giden seansları değil; zorlandığı, tıkandığı ve hatta başarısızlık hissi taşıyan seansları da anlatmasıydı. Bu şeffaflık, özellikle terapist figürünün çoğu zaman idealize edildiği bir alanda, nadir bir meziyet. Hata ile barışık olma hâli ve bunu saklamak yerine görünür kılma cesareti, kitabın ya da yazarın gerçek gücü olabilir. Çünkü çoğu zaman başarının önündeki en büyük engel, yanlış yapmamaktan çok yanlışı gizleme kaygısı oluyor. Yalom bu kusursuz görünme kaygısını aşma cesaretini bizlere göstermiş.
Yalom’u özel kılan yönü terapiye dair yaklaşımını daha insani bir yere çekiyor olması. Teknik bir üstünlük gösterisi sergilemiyor. İki kişinin karşılaşması üzerinden ilerliyor. Ben genel olarak terapistlere ve kendini açma süreçlerine olumlu bakan biri değilim ama Yalom’un kendine has bir tarzı olduğunu da kabul ediyorum.
Bu kitap, terapi tekniklerinden ziyade hassasiyet ve kırılganlık gibi insani yönler üzerine odaklanmış. Ve belki de bu yüzden güçlü bir metin.
Yalom’un gücü, bildiklerinden ziyade saklamadıklarında.
·
595 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.