Anayurt Oteli: Herkesin 'Başyapıt' Dediği, Bana Göre Olmayan Kitap
Anayurt Oteli'nde bir hafta kaldım. Zebercet'i anlamaya çalıştım ama resepsiyondan öteye geçemedim.
Merhaba kitap dostları! Bugün, Türk edebiyatının kült romanlarından Yusuf Atılgan'ın "Anayurt Oteli"ni dürüstçe konuşacağım. Bu inceleme, bir övgü değil, samimi bir hayal kırıklığı olacak.
Yazar ve Kitap Hakkında Kısa Bilgi:
Yusuf Atılgan (1921-1989), Türk edebiyatının en önemli romancılarından biridir. "Anayurt Oteli" ilk kez 1973'te yayımlanmış, 1987'de Zeki Demirkubuz tarafından filme de çekilmiştir . Roman, küçük bir kasabada, annesinden kalan otelde yaşayan ve gündelik rutinlerle dolu bir hayat süren Zebercet adlı karakterin, bir gece otele gelen gizemli bir kadının ardından yaşadığı varoluşsal çöküşü anlatır.
Neden Beni Sarmadı ve Anlayamadım?
- Derinlik Var Ama Ulaşamadım: Kitabın psikolojik bir derinliği olduğu her halinden belli. Zebercet'in iç dünyası, yalnızlığı, takıntıları... Ama bir türlü o derinliğe ulaşamadım, karakterle bağ kuramadım. Sanki camdan bir fanusun içinde yaşayan birini izledim ama içine giremedim.
- Anlamak İçin Çaba Gerekiyor: Belki de benim okuma alışkanlığıma uymadı. Kitap, okuyucudan ciddi bir dikkat ve çaba bekliyor. Ben o çabayı gösteremedim ya da göstermek istemedim. Sonuç: elimde bir sürü soru işareti kaldı.
- Belki De Zamanı Değildi: Bazen kitaplar, doğru zamanda okunmazsa anlaşılmaz. "Anayurt Oteli" benim için yanlış zamanda okunmuş bir kitap olabilir.
Başkaları Ne Diyor?
Bir okur, kitap hakkında şöyle demiş: "Çok fazla derin bir psikolojik yapıyı ortaya koymadan yüzeysel yani metalar veya/ve bireyler ile hızlıca girip çıktığı ilişkilerin psiko-tasviri çok iyi" . Ayrıca Zeki Demirkubuz'un filmini izlemiş gibi hissettiğini de eklemiş . Demek ki bu kitap, sinematografik bir dile sahip ve görsel olarak da güçlü bir atmosfer yaratıyor. Ama bu atmosfer, ne yazık ki beni içine çekemedi.
Net ve Dürüst Puan:
Bana bir şey katmadığı, içine çekemediği ve anlamakta zorlandığım için 3/10. (Belki ileride bir gün, farklı bir ruh halindeyken yeniden şans veririm.)
Son Söz: Bazen bir kitap "klasik" diye, "Türk edebiyatının başyapıtı" diye okunur ve hayal kırıklığı yaşarsınız. Ben bu kitapla tam olarak bunu yaşadım. Bana göre değildi, sarmadı, anlayamadım.
Peki ya siz?
Bu kitabı okuyup da benim gibi "Ne anlatıyor ya bu?" diyen var mı?
Yoksa bende mi sorun var? Sevenler, Zebercet'in dünyasında ne buldunuz, anlatır mısınız?
Kitabı okuduktan sonra Zeki Demirkubuz'un filmini izleyen var mı? Kitaba sadık mı?
Dürüst yorumlarınızı merakla bekliyorum! Çünkü bazen en iyi incelemeler, sevmeyenlerin yazdıklarıdır.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.