Kitap, iki yaşındaki Gabrielle’in kardeşi doğduktan sonra yaşadığı kabuslar üzerinden yürütülen seansları ele alıyor. Ama ben burada özellikle “kardeş kıskançlığı” konusuna değinmek istiyorum. Yakın yaşta doğan kardeşlerde bu konu gerçekten ilginç dinamikler yaratıyor.
Kıskançlık çoğu zaman normal bir tepki. Ama çocuk kendini görülmediğini veya ihmal edildiğini hissedebilir. Toplumda sıkça duyduğumuz “ard arda çocuk yapalım, birlikte büyüsünler” düşüncesi iyi niyetli olsa da, bazen risk yaratabiliyor. Ebeveyn desteği sınırlıysa, küçük çocuk kendini ihmal edilmiş hissedebilir.
Araştırmalar tek çocukların bilişsel olarak bazı avantajlara sahip olabileceğini gösteriyor. Ama kardeşler, arkadaş ve bağlanma açısından da çok değerli. Önemli olan, her çocuğun duygularının fark edilmesi ve kendini değerli hissetmesi.
Kıskançlık göz ardı edilirse etkileri artabilir. Özellikle ard arda doğan kardeşlerde yaş farkı çok azsa, rekabet ve kıskançlık daha yoğun yaşanabilir. Bu yüzden ebeveynlerin çocukların duygusal ihtiyaçlarını görmesi ve desteklemesi kritik.
Kitap genel anlamıyla güzeldi; yalın ve anlaşılırdı.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.